Muhammed b. Abdülkerim b. İbrahim Ebu Abdillah. İbnül-Enbarî adıyla meşhur olmuştur. Bağdat'ta inşa kâtipliği yapmıştır. Yakışıklı, güzel, zarif bir alimdi. İnşa sanatında eşsizdi. Sultan Sencer'e ve diğer hükümdarlara elçi olarak gönderildi. Hükümdarlara ve halifelere hizmet etti. Doksan yaşma yaklaşmış iken bu senede vefat etti. Dünyayı ve suretleri sevenler hakkında şöyle bir şiiri vardır:
«Ey hiç bir şeye aldırış etmeden geçip giden.
Visal devletine dönemlisin artık.
Ey kalbimin azabı.
Seni sevmekle aklımın nimetleneceğini umarmıyım artık.
Vuslat anında imkânsızı bana vadetseydin.
Böylece beni teselli etseydin.
Bunun sana ne zararı olurdu.
Seni artık sevmek mi! Sen benden başkasının payısın.
Ey benim katilim!
Kurtuluşuma çare var mıdır?
Önceleri sıkıntılı günlerim kapkaranlıktı.
O günler, gecelere ne de çok benziyorlardı.
Senden ötürü kınandım.
Seni sevdiğim için beni kınıyorlar.
Benimle ne alıp veremedikleri var?
Ey beni doyasıya teselli eden.
Ben ve sen artık rahatız.
Onu terk etmeyi söylemek doğrudur.
Ne güzel olur eğer o benim için doğru dürüst olsa.
Sabrı üç talakla boşadım.
Bundan böyle aşk benim hay alimdedir.»