Muhammed b. Ahmed b. Muhammed b. Ahmed b. İshak b. Hüseyin b. Mansur b. Muaviye b. Muhammed b. Osman b. Utbe b. Abse b. Muavi-ye b. Ebi Süfyan b. Sahr b. Harb el-Ümevî Ebü'lMuzaffer b. Ebil-Abbas el-Ebyurdî. Şairdi. Arap dili ve edebiyatını, neseb ilmini çok yi bilirdi. Çok sayıda hadis alimi dinledi. Ebu Verd'in Tarih'ini ve Ensabu'1-Arab adlı eserleri tasnif etti. elMü'telef ve'1-Mühtelef adlı kitabı ve başka eserleri de vardır. Aşırı derecede gurur ve kibir sahibi olduğu, hatta mazında şöyle dua ettiği söylenir «Allahım, beni yeryüzünün doğul, na ve batılarına sahip kıl.»
Bir defasında halifeye yazmış olduğu mektubunun altında imza yerine Hadim el-Muavî lakabını yazmıştı. Halife de mektubu okuduğunda el-muavi kelimesinin başındaki mim harfini silmiş geride «uluyan kişi» anlamına gelen el-Avî kelimesi kalmıştı.
Muhammed b. Ahmed'in şiirlerinden biri şudur:
«Zaman beni tanımadı ve benim çok kıymetli olduğumu, Zamanın hadiselerininse önemsiz olduğunu anlayamadı. Zaman nasıl aldandığını bana göstermeye başladı. Bense sabrın nasıl olacağını ona gösterdim.»