Muhammed b. Ahnıed b. Abdülbaki b. Mansur.
Künyesi Ebu Bekir ed-Dekkak'tı. İbn Hadine diye tanınırdı. İfadesinin güzelliği ve okuyuşunun nefaseti ile meşhur olmuştu. Güzel yazısı ve sahih nakli ile ün salmıştı. Hem kıraat hem hadis ilmini öğrendi. Hatibi Bağdadî'den ve ihlaslı arkadaşlarından çokça hadis dinledi. Şöyle demişti:
«Bağdat sular altında kaldığı zaman evim ve kitaplarımda sel afetine maruz kalmış ve hiç bir şeyim kalmamıştı. Artık kitap istinsahı yapmak mecburiyetinde kaldım. O senede Sahih-i Müslim'i yedi kez yazdım. Uykuya daldım. Bir gece rüyada kıyametin koptuğunu gördüm. O esnada adamın biri İbn Hadine nerede?» diye soruyordu. Yanına gittim. Cennet'e girdim. Cennet'e girerken sırt üstü uzandım. Ayaklarımı üst üste koyup artık «Kitap istinsahı yapmaktan kurtulup rahata erdim» dedim. Sonra uyandığımda elimde kalem, önümde de istinsahını yapmakta olduğum kitap vardı.»