Ibn Büşran adıyla meşhur olmuştur. Vâsıtlıdır. Nahivcidir. Hicreti 380. senesinde doğdu. Edebiyat bilginiydi. Lügatta kendisinden bilgi a mak ıçin insanlar uzak yerlerden yanma gelirlerdi. Güzel şiirleri var-r' Erlerine şu örnekleri verebiliriz:
y saraylar inşa eden kişi, yavaş ol bakalım, oıraz geri dur. Çünkü yiğidin sarayı ölümdür.
Saray inşa edenlerin düzeni sağlanmadı. Bütün işlerini tamamla-yamadılar.
Bütün sarayları darmadağın oldu.
Yaşam bir gölge gibidir.
Oradan oraya göçer, sabitliği yoktur.»
«Onlarla vedalaştım. Dünya da benimle vedalaşıyor.
Göçüp gittim. Onların beni hatırlamalarından başka ihtiyacım yoktur.
Dedim ki: Ey benimle onlar arasında bulunan lezzet!
Onları kaybettikten sonra hayatımın saflığı bozuldu.
Kalbimin onlara karşı ümitle tesellisi olmasaydı.
Onlar develerle giderlerken kalbimin çatladığını görürdüm.
Keşke onları götüren develer, ayrılış gününde boğazlansalardı.
O develerin etlerini çölde aç kimselere ziyafet olarak verirdim.
Ey ayrılık saati, artık yaklaştın.
Ey gurbet ateşi, sen alevlenen çılgın bir ateşsin.»
«Bütün mahlukat arasında bir dost aradım.
Samimi bir dost bulmaktan aciz kaldım.
Evet dost olarak adlandırılan kimseye bu ad mecazen verilir.
Gerçek dost diye bir mana bulunamaz.
Alemlerin dostluğunu üç talakla boşadım.
Dostluğu muhafaza hususunda ben serbest kaldım.»