Künyesi Ebu Nasr'dı. Kadılık yaptı. Bendeniclidir. Gözleri amâ idi. Şafiî fakihi idi. Şeyh Ebu İshak'tan fıkıh dersleri aldı. Sonra hicretin 440. senesinde Mekke'ye yerleşerek mücavir olarak yaşadı. Orada fetva ve ders verdi. Hadis rivayet etti. Hac vazifesini ifa etti. Şiirlerinden biri şudur: «Seni mahrum bıraktım ey nefsim. İşsizliğimden güçsüzlüğümden bıkmıyor musun?
Arkadaşlarım, dostlarım geçip gittiler.
Rabbime söz veriyorum, Sonrada sözümü bozuyorum. Şehvetlerime maruz kaldığımda azmimi bırakıyorum. Azığım azdır. Beni doyuracağını ve menzilime ulaştıracağını sanmıyorum.
Azığımın azlığına mı ağlıyayım yoksa yolumun uzaklığına mı?»