Müsterşid Ebü'l-Mansur Fadl b. Müstazhir. Babası vefat ettiğinde kendisinin halifeliğine beyat edildi ve minberlerde kendisinin adına hutbe okundu. Babasından sonra yirmiüç sene müddetle halifelik yaptı. Hilafet beyatını onun adına Kadilkudat Ebül-Hasan ed-Damiganî almıştı. Kendisine yapılan beyat tamamlanınca kardeşi Ebü'l-Hasan beraberinde üç kişiyle birlikte bir gemiye binerek Debis b. Sadaka b. Man-sur b. Debir b. Ali b. Mezyed el-Esedî'nin yanma Hille'ye kaçmıştı. Debis de ona ikram ve ihsanda bulunmuştu. Bu yüzden kardeşi Halife Müsterşid tedirgin olmuş, Nakibü'nNukaba ez-Zeynebî'yi bu konuda Debis'e elçi olarak göndermişti. Bunu duyan halifenin kardeşi Ebü'l-Hasan da Debis'in yanından kaçmıştı. Debis onu yakalatmak için asker çıkarmış, ancak o da çöle kaçmıştı. Çölde şiddetli bir susuzluğa maruz kalmış, iki bedeviyle karşılaşmış, Bedeviler ona su içirmişler ve onu Bağdat'a götürmüşlerdi. Sonra kardeşi onu huzuruna almış, ikisi kucaklaşıp ağlamışlardı. Halife onu hilafetinden önce ikamet etmekte olduğu konağına yerleştirdi. İhsanda bulundu. Gönlünü hoş tuttu. Ebü'l-Hasan'm Bağdat'tan uzak kalışı onbir ay sürmüştü. Bundan sonra halifelik çekişmesiz olarak Müsterşid'in elinde kaldı.
Bu senede Bağdat'ta şiddetli bir kıtlık meydan geldi. Yağmur yağmadı. Azıklar yok oldu. Hırsızlar ve yankesiciler Bağdat'ta büyük bir bela haline geldiler. Gündüz açıktan açığa evleri yağmaladılar. Güvenlik kuvvetleri bunları menedemedi.
Bu senede Hadim Yümn insanlara haccettirdi.
Hicretin Beşyüzonikînci Senesinde Vefat Eden Meşhur Şahsiyetler
Halife Müstazhir
Halife Müstazhir Billah'ın vefatını önceki sayfalarda anlatmıştık. Ondan sonra babaannesi de vefat etti.