Künyesi Ebül-Mansur el-Badî'dir.Vaizdi. Hadis dinledi. Bağdat'a geldi. Orada hadis yazdırdı. Vaaz verdi. İnsanlar onun vaazlarında anlattığı şeyleri yazarlardı. Böylece onun birkaç ciltlik vaazları derlenmiş oldu. Îbnü'l-Cevzî dedi ki: «Ancak onun bu birkaç ciltlik vaazlarında beş güzel kelime bulunamaz» demiş, onun aleyhinde konuşmuş, yerden yere vurmuştu. Sadece şu sözünü beğenmişti: Muzaffer b. Erdeşir vaaz verirken yağmur yağmış. İnsanlar da vaaz meclisini bırakıp duvarların altına kaçışmışlar di. O esnada Muzaffer b. Erdeşir cemaata şöyle demişti: «Nimet bulutlarından damlayan rahmet sularının serpintisinden kaçmayın, aksine öfke çakmağından çıkan ateşin kıvılcımlarından kaçın».
Muzaffer b. Erdeşir elli yaşını kısa bir müddet geride bıraktıktan sonra bu senede vefat etti.