Künyesi Ebu Şüca es-Sa'dî'dir. Emirü'l-Cüyuş lakabını taşırdı. Halife Adid'in zamanında Mısır diyarının vezirliğini yaptı. Vezirliği Re-zik'in elinden aldı. Kadı Fadıl'ı yazı işlerinde kullanan ilk vezir odur. Kadı Fadıl'ı İskenderiye'ye bağlı Babü's-Sidre'den yanına çağırmıştı. Kadı Fadıl onun yanında yükselip itibar sahibi oldu. Saraydaki diğer katipler onun emri altına girdiler. Kadı Fadıl'ın fazilet ve üstünlüğünü görünce ona tabi oldular. Şairler onu övdüler. Övenlerden biri de Am-mare el-Yümnî'dir. Ammare bir şiirinde onu şöyle övmüştür:
«Demir demirden sıkıntı duydu.
Şâver, Muhammed'in dinine yardım etmekten sıkılmadı. Zaman, onun gibisini getirmeye yemin etti. Ey zaman, yeminini bozdun, kefaretini öde.»
İşi yolundaydı. Nihayet Emir Dirgam b. Suvar ona karşı ayaklandı. O da Nureddin'e sığındı. Nureddin onunla birlikte Esedüddin Şirkuh'u emir Dirgam'a karşı gönderdi. İkisi birlikte Emir Dirgam ı mağlup ettiler. Fakat bilahare Şâver ona karşı ahdini bozdu. Esedüddin de ona kin beslemeye başladı. Nihayet onu bu senede kardeşinin oğlu Selahaddin vasıtasıyla öldürttü. Bu senenin rebiyülahir ayının onyedisinde emir Cerdenk'in huzurunda boynu vuruldu. Öldürülmesinden sonra yerine Esedüddin vezirliğe tayin edildi. Ama o da sadece iki ay beş gün süreyle iktidarda kalabildi.
Ibn Hallikan dedi ki: «Şâver'in soy kütüğü şöyledir: Ebu Şüca Şâver
b. Mudruddin b. Nizar b. Aşair b. Şas b. Muğis b. Habib b. Haris b. Rebia b. Mahis b. Ebi Züeyb Abdullah. Ebu Züeyb Abdillah, Halimetü's-Sadi-ye'nin babasıdır.» İbn Hallikan böyle demiştir. Ancak onun bu sözünde şüphe vardır. Zira aradaki uzun mesafe bu kadar kısa bir soy silsilesi ile tamamlanamaz, doğrusunu Allah bilir.