Hilafet sarayında inşa kâtipliği yapmıştır. Asıl adı Ebu Talip Yahya b. Saîd b. Hibetüllah b. Ziyade'dir. Mektuplar, inşâ, belagat ve fesahat reisliği Irak'ta kendi zamanında ona verilmişti. Bunlardan başka Şafiî fıkhına da vâkıftı. Bunu İbn Fadlan'dan öğrenmişti. İki asli ilim olan hesap ve lügat ilmini de çok iyi bilirdi. Güzel şiir yazardı. Birçok makamlarda görev yaptı. Hepsinde şükranla anılacak başarılar kaydetti. Güzel şiirlerinden biri şudur:
«Düşmanı hor görüp küçümseme.
Zaman nice ciddî kimseleri oyuna getirip tökezletmiştir.
İşte güneş de tutulup kararıyor.
O kadar yüksekte olmasına rağmen başı ve kuyruğu görülmez olu-
yor.»
Şu şiir de ona aittir:
«Zamanın sarsıntısı nedeniyle alçaklar yükseliyor. Bu nedenle belalar umumileşiyor. Durgun su da hareketlendiğinde böyledir. Hareketlendirildiğinde dibindeki pislikler üste çıkar.»
Şu şiirde Avvam b. Ziyade'ye aittir:
«Dünyada teselli aradım, ama bulamadım. Dünyaya ümit bağlayan kimse asla teselli bulamaz. Yüzümü kendisinden çevirdiğimde ben, Onun denizinde uğultuyla karşılaştım.
İnsanlar ışığımdan yararlanıyorlar ama sadece ben yok oluyorum. Sanki ben kandildeki fitilim.»
Avvam b. Ziyade, bu senenin zilhicce ayında yetmişiki yaşında vefat etti. Cenazesine çok sayıda insan katıldı. Musa b. Cafer'in mezarının yanına defnedildi.