Künyesi Ebu'l-Hasan'dı. Iraklı yazarlardandır. Kendisinde biraz Şiilik bulunduğu söylenir. Bu ise o beldelerde çok rastlanan bir durumdu. Allah Şiilerin sayısını çoğaltmasın. Birgün adamın biri yanına gelip ona şöyle dedi:
- Dün gece rüyamda mü'minlerin emiri Hz. Ali'yi gördüm bana «İbn Fatira'ya git sana on dinar vermesini ona söyle» dedi.
- Onu ne zaman gördün?
- Gecenin evvelinde gördüm.
- Ben de onu gecenin son kısmında gördüm. Bana şöyle dedi: «Sana şu ve şu evsafta bir adam gelirde senden birşey isterse sakın ona birşey vermeyesin!»
İbn Fatira'nın bu cevabı üzerine adam dönüp gitti. İbn Fatira onu tekrar yanma çağırdı ve ona birşeyler verdi.
İbn Fatira'nın îbn Saî tarafından nakledilen ve önceki sayfalarda da başkasına ait olduğu söylenen şu şiiri okunmaya değer bir şiirdir:
«Sıkıntılı hallerle karşılaştığımda insanları deneyerek,
Onlardan güvenilir bir kardeş istedim.
Sevinçli günümde de sıkıntılı günümde de düşündüm.
Kabilelere seslenerek «Yok mu bana bir yardımcı?» dedim. Sıkıntılı günlerimde bana karşı yürek soğutandan başkasını görmedim,
S/ ' jf-lı günümde de beni kıskanandan başkasını görmedim.»