Ebu Ali Yahya b. Mübarek b. Cülacilî. Tüccar çocuğuydu. Hadis dinledi. Endamı güzel bir kimseydi. Hilafet sarayında yaşardı. îlim sahibi bir kimse olup güzel şiirleri vardı. Şiirlerinden biri şudur:
«En hayırlı kardeşin, acılarına ortak olandır.
Acılara ortak olan hani nerede?!
Hayırlı kardeşin odur ki, kendisini gördüğünde halk içinde seni memnun kılar.
Yokluğunda da senin için göz ve kulak olur.
Akik gibidir. Kendisine ateş değdiğinde onu cilalayıp parlatır.
Böylece ziyneti ve güzelliği daha da artar.
Kötü kardeş ise yokluğunda sana Öfke duyar.
Hazır olduğunda da çok kötü olur.
Onun cebinin sana faydası yoktur. Tek arzusu,
Dostunun iftiraya ve yalana maruz kalmasıdır.
İşte ondan kork, sakın, ondan yardım isteme.
Çünkü onun vereceği borç para, senin hazır param kaybetmen gibidir.»