Ebü'1-Hazm Mekkî b. Ziyan b. Şebbe b. Salih el-Maksinî. Maksin, Sincar vilayetinin kaz alarmdandır. Aslen Maksinlidir, ama sonra Mısır'a gelip yerleşmiştir. Nahivci idi. Sonra Bağdat'a gitti. Ali b. Haşşab ile İbn Kassar ve Kemal el-Enbarî'den ders aldı. Sonra Şam'a geldi. Aralarında Şeyh Alemüddin es-Sehavî ile başkalarının da bulunduğu birçok kimse onun ilminden yararlandı. Kendisi amâ bir kimseydi. Ediblik ve âmâlık gibi müşterek kaderi paylaştıklarından ötürü Ebü'1-Alâ el-Mearrî'ye aşırı derecede sevgi besler ve bağlılık gösterirdi. Ebü'l-Hazm'm şiirlerinden biri şudur: «Azığı elde etmek için bir aracıya ihtiyaç duyulursa, Gözün aydınlansın ve istediğini elde etmiş olasın diye sakın o azığı kabul etme.
Bir defa sakın o azığı kabul etme.
Bir defa minnet eden bir adamın vereceği azık reddedilirse, İki kez minnet edecek bir adamın vereceği azık haydi haydi reddedilmelidir.»
Şu şiirde Ebü'l-Hazm'a aittir:
«Yumuşak tenli o dilbere nefsim feda olsun.
Ayrılışımız esnasında bize gerçeği söyledi.
Bir kimse birini sever de o sevdiği,
Vedalaşarak onu öldürmek isterse biz de onunla vedalaşırız.»