El-Bidaye ve'n-Nihaye · Temmuz 1, 2026

Ebu Maksur B. Ebi Bekir B. Şücâ'

Bağdat'ın Merkels köyündendir. îbn Nokta diye bilinir. Gündüzleri Bağdat çarşılarında dolaşır ve "kâne kâne ve'1-mevâliye" şiirini okurdu. Ramazan gecelerinde halkı sahura çağırıp uyandırırdı. Zarif ve şakacı bir …

Bağdat'ın Merkels köyündendir. îbn Nokta diye bilinir. Gündüzleri Bağdat çarşılarında dolaşır ve "kâne kâne ve'1-mevâliye" şiirini okurdu. Ramazan gecelerinde halkı sahura çağırıp uyandırırdı. Zarif ve şakacı bir kimseydi. Kardeşi Şeyh Abdülganî ise zâhid bir kimse olup salihlerin büyüklerindendi. Bağdat'ta ziyaret edilen bir tekkesi vardı. Müridleri ve tabileri vardı. Fetihlerde eline geçen ganimetleri biriktirmezdi. Bir gecede bin dinarı sadaka olarak dağıttı. Arkadaşları oruçluydu, ama iftarları için onlara bir şey saklamadı.

Halifenin annesi onu saraydaki has cariyelerinden biriyle evlendirdi ve cariyeye 10.000 dinar çeyiz verdi. Bir sene geçmeden bu çeyizleri harcadılar. Yanlarında sadece bir havan kaldı. Dilencinin biri kapıya gelip ısrarla bir şeyler isteyince Abdülganî, evdeki o havam da çıkarıp verdi ve, «Şunu al ve bununla otuz günlük geçimini sağla, insanlardan bir şey dilenme. Yüce Allah'a karşı çirkince hareketlerde de bulunma.» dedi. Aslında o dilenci de salih insanlardan ve seçkinlerdendi. Dilenci gidip Abdülganî'nin kardeşi Ebu Mansur'a şunu söyledi:

«Yazıklar olsun sana. Sen çarşılarda dolaşıyor, şiir okuyorsun. Kardeşin ise şöyle ve şöyle iyi bir kimsedir.»

Ebu Mansur, onun bu sözlerine karşı irticalen şu iki beyitlik şiiri okudu:

«Ceza boncuğunu inciye benzeten zarar eder. Kahpeyi utangaç bir hürle kıyaslayan da ziyana düşer. Ben şarkı okuyorum, kardeşim ise bir noktaya kadar zahiddir, Sütün de bir kısmı tatlı olur, bazan acı olanına da rastlanır.»

Bir defasında Ebu Mansur'un yanında Hz. Osman'ın, Hz. Ali'nin yanında öldürüldüğü söylenince o şöyle cevap verdi:

«Yanında Osman b. Affan gibi bir adam Öldürülürken mazeret beyan eden bir kimsenin,

Şam'da da Yezid'in Özrünü kabul etmesi gerekir.»

Böyle demesinden ötürü Rafızîler onu öldürmek istediler. Bir gece halkı sahura uyandırmak için halifenin sarayının önünden geçmekteyken halife kanepesinin üzerinde hapşırmca, Ebu Mansur ona hayır duada bulundu. Bunu duyan halife de ona 100 dinar gönderdi ve Rafızîler'e karşı bu sene vefat edinceye kadar.korunması için ferman yazdı. Allah rahmet etsin.