Künyesi Ebu Said es-Salihî idi. Melik Necmeddin Eyyub el-Kâmil onu azâd etmiş ve onu büyük komutanlar arasına katmış, sonra da saray üstadhğına atamıştı. Melik Necmeddin ona çok güvenir, itimad ederdi. Akkuş b. Abdullah hicretin 609 ya da 610. senesinde doğdu. Melik Zahir de onu saray üstadhğına atamıştı. Sonra dokuz sene müddetle onu Şam'da naib olarak tutmuştu. Cemaleddin Akkuş, Şam'da Necibiye medresesini yaptırmış, oraya büyük gelir sağlayan vakıflar tahsis etmişti. Ancak maaşı hak edenler için, münasip maaşlar tahsis etmemişti. Sonra sultan onu Şam naibliğinden azlederek Mısır'a, yanına çağırmıştı. Bir süre Mısır'da boş kalmış, sonra felç olmuş ve dört sene hasta yatmıştı. Bazan Melik Zahir, onu ziyaret etmiş, ama hastalığı iyileşmemişti. Nihayet bu senenin rebiyülahır ayının beşinde cuma gecesi Kahire'de Derbu'l-Muluhiye'deki evinde vefat etmişti.
Cuma günü namazdan önce Küçük Kurafe'de yaptırmış olduğu türbesine defnedilmiş ti. Şam'daki Necibiye medresesinde de kendi şahsı için bir türbe yapmış, o türbede yola bakan iki pencere açtırmıştı. Ancak oraya defni mukadder olmamıştı. Çokça sadaka veren, alimleri seven, jonlara ihsanda bulunan, itikadı güzel bir kimseydi. Şafiî mezhebine Jnensuptu. Sünneti sevmede, sahabilere sevgi besleyip Rafîzîlere düşnianlık beslemede aşın derecede ilerilerdeydi. Bugün Kerimüddin Camii olarak bilinen caminin kıble-sindeki köprü üzerinde vakfettiği güzel bahçeler, onun vakıfları arasındadırlar. Onun daha başka birçok vakıfları da vardır. İbn Hallikan'ı vakıflarının nazırlığına atamıştı.