«Fatımîlerin kuvveti ve teçhizatı azdı. Ama zamanları uzun sürdü. 260 küsur sene hükmettiler, ama bu bir sene gibiydi. Onlardan on-dört kişi hükümdar oldu: Mehdî, Kaim, Mansur, el-Ma'dî. Ma'dî ismiyle, Kahire'nin kurucusu Muiz'i kastediyorum. Sonra Aziz, kâfirlerin başı Hakim, Zahir, Müstansır, Müsta'lî, Ondan sonra Hafız ki onun yönetimi berbattı. Zafîr, Faiz, sonra da Adid. Bu onların sonuncusuydu.
Bunu inkâr eden kimse yoktur.
Adid, hicretin 500 senesinden sonra helak oldu.
Bunların aslı Yahudidir. Şerefli değildirler.
Bütün imamlar böyle fetva vermişlerdir.
O imamlar ki, bu ümmette Allah'ın dininin yardımcılarıdırlar.»
Fasıl
«Enıevî halifeleri de tıpkı Rafızî halifelerinin sayısmcadır. Ama süreleri onlarınkinden 100 sene eksiktir.
Hepsi, bir önceki halife tarafından veliahd olarak atanmıştı. Sadece îmanı Ömer b. Abdülaziz bundan müstesnadır. O, takvalı biriydi. Muaviye, sonra oğlu Yezid, Muaviye'nin torunu, doğru yoldaki Muaviye, Mervan, sonra oğlu Abdülmelik, îbn Zübeyr ile savaştı, nihayet îbn Zübeyr öldürüldü. Sonra ülkenin her tarafında o şüphesiz müstakim hükümdar oldu. Ardı sıra Dımaşk Camii'nin banisi Velid geldi. Dımaşk Camii'ne benzer başka bir cami yoktur.
Sonra cömert Süleyman, ardı sıra Ömer, Ömer'den sonra Yezid, sonra da Hişam geldi ki, o ihanet etti.
Yani Velid b. Yezid'e gadretti ki, o fasıktı.
Sonra Yezid b. Velid tahta geçti.
Ona nakıs lakabı takıldığı halde kendisi kâmildi.
Sonra İbrahim başa geçti. O akıllıydı.
Sonra eşek lakabını taşıyan Mervan el-Ca'dî geldi.
Bu, onların sonuncusuydu. Bu bilgiyi sen benden al.
Allah'a eksiksiz hamd olsun.
Nimetlerden ötürü de O'na aynı şekilde hamd ediyoruz.
Sonra Peygamber Muhammed Mustafa'ya bir o kadar eksiksiz sa-
lat-ü selâm olsun.
Onun seçkin âline ve ashabına her vakitte ve çağda selâm olsun. Bu beyitleri sekiz tane olarak menkıbelerde katip nazmetti.»
Halife Muştasını ile birlikte Dımaşk'ta hilafet sarayının üstadı ve Cevziye vakfının sahibi Muhyiddin Yusuf b. Şeyh Cenıaleddin Ebül-Fe-rec b. Cevzî Abdurrahman b. Ali b. Muhammed b. Ali b. Muhammed b. Ali b. Ubeydullah b. Hammad b. Ahmed b. Cafer b. Abdullah b. Kasım b. Nadir b. Muhammed b. Ebibekir es-Sıddîk el-Kureşî el-Teymî el-Bekrî eî-Bağdadî el-Hanbelî de öldürülmüştü. Bu zat İbn Cevzî diye meşhur olmuştur. Hicretin 580. senesinin zilkade ayında doğmuş ve Bağdat'ta yetişip genç bir vaiz olmuştu. Babası vefat edince onun yerine oturup vaaz vermeğe başlamıştı. Son derece güzel ve faydalı vaazlar veriyordu. Sonra dünya makamlarında da yükseldi. Vaizlikle birlikte Bağdat muh-tesipliğine de atandı. Güzel şiirler yazardı. Sonra hicretin 632. senesinde Hanbelîlere mahsus Müstansiriye medresesinde ders vermeye başladı.
Başka yerlerde de ders veriyordu. Hilafet sarayının üstadhğını yaptı. Eyyubîlerin ve halifelerin elçisi olarak çeşitli hükümdarlara gönderildi. Kendisinden sonra oğlu Abdurrahman, yerine nıuhtesipliğe ve vaizliğe atandı. Muhtesiplik, oğulları Abdurrahman1 dan sonra Abdullah ve Abdülkerim arasında peşpeşe devam etti. Bunlar da bu sene öldürülmüşlerdi. Allah kendilerine rahmet etsin. Muhyiddin, İmam Ahmed b, Hanbel'in mezhebine dair eserde tasnif etmiştir. îbn Sâî onun güzel şiirlerini nakletmiştir. Şiirlerinden birinde, halifeyi mevsimlerde ve bayramlarda tebrik ediyordu. Bu şiirler onun fazilet ve fesahatini ispatlamaktadırlar. Dımaşk'taki Cevziye medresesinin vakfedicisidir. Bu, en güzel medreselerden biridir. Allah bu hayrını kabul buyursun.