Kadı Hobî Şemseddin Ahmed b. Halil b. Saade b. Cafer el-Hobî. Zamanında Dımaşk kadilkudatlığı yaptı. Usûl, füru' ve diğer bir çok ilme vakıftı. Bu sene şaban ayının yedisinde cumartesi günü öğleden sonra eilibeş yaşında iken Adiliye medresesinde vefat etti. Ahlakı güzel, geçimi hoş bir kimseydi. «Makamları hak sahiplerine ulaştırmaya gücüm yetmiyor» derdi. Çeşitli tasnif eserleri vardır. Bunlardan biri Aruz adlı eseridir. Onunla ilgili olarak Ebu Şâme şöyle demiştir:
«Allah, Ahmed b. Halil'i (Kadı el-Hobî'yi), Halil b. Ahmed'i ulaştırdığı yere ulaştırsın.
Halil b. Ahmed, aruzun mucididir.
Ahmed b. Halil (Kadı Hobî) ise aruzun sırlarını açığa çıkarandır.
Bunları tekrar tekrar övüyorum.»
Kadı Hobî Şemseddin, Refiüddin Abdülaziz b. Abdülvahid b. İsmail b. Abdülhadi el-Hanbelî'den sonra Adiliye medresesinin müderrisliğiy-le birlikte kadılık görevine atandı. Refiüddin Abdülaziz daha önce Baal-bek kadısı idi. Ancak Vezir Eminüddin onu Dımaşk'a getirdi. Vezir Emi-nüddin daha önce Samiri idi. Müslüman oldu. Salih İsmail'e vezirlik yaptı. Vezir Eminüddin ile Kadı Refiüddin Abdülaziz, insanların mallarını haksız yere yeme hususunda kendi aralarında anlaşıp ittifak kurdular.
Ebu Şame dedi ki: «Onun kötü niyeti, zalimliği, fasıklığı ve insanların mallarına göz koyması açığa çıktı.»
Başkalarının anlattıklarına göre Kadı Refiüddin bazan cuma günleri Şibak'taki Meşhedü'l-Kemalî'ye sarhoş vaziyette gelirmiş. Cumartesi günleri Bereketüladiliye'de içki ve saz meclisi kurarmış. Mirasları çok kötü bir şekilde taksim eder, bunlardan pay ahrmış. Allah, amacının tersi île ona muamele etsin. Saadetine sebep olanların vasıtasıyla Allah onu helak etti. Nitekim inşaallah bu husus ileride de açıklanacaktır.