Sadreddin Süleyman b. Ebu'1-îzz b. Vüheyb Ebu Rebi el-Hanefî. Kendi zamanındaki Hanefîlerin şeyhi, doğuda ve batıdaki Hanefîlerin alimi idi. Bir süre Dımaşk'ta ikamet edip fetva ve ders verdi. Sonra Mısır'a intikal edip oradaki Salihiye medresesinde ders verdi. Tekrar Dımaşk'a döndü. Zahiriye medresesinde ders verdi. Mecdüddin b. Adim'den sonra kadılığa atandı ve bu görevi üç ay sürdürdükten sonra şaban ayının altısında cuma gecesi vefat etti. Ertesi giın namazı kılındıktan sonra Kasyun mezarlığındaki evine defnedildi. Vefat ederken seksenüç yaşındaydı. Melik Muazzam'ın cariyesiyle evlenen bir köle hakkında şöyle güzel bir şiiri vardır:
«Ey iki dostum, durun da hayretle bana bakın. Zaman, aranıza âcaipliklerinden birini soktu. Ay güneşin üzerine çıktı mertebe bakımından. Oysa güneşin üstüne çıkmak, ayın rütbesi olamaz. Güzellik bakımından güneşe denk olmaya kalktı, ona ortak olmak istedi.
Onunla yanyana yürümeğe yeltendi.
Süsleri ve nakışları olmasaydı, arada hiç fark olmayacaktı hemen hemen.
Ne var ki güneşin şakağında parlaklık, bıyıklarının üstünde de yeşillik vardır.»