Es'ad b. Galib el-Muzafferî b. Vezir Müeyyedüddin Es'ad b. Hamza b. Esad b. Ali b. Muhammed etTemimî b. Kalanisî. Bu sene vefat ederken doksan yaşını aşmıştı. Bol bir nimete sahipti. Yaşlı ve reis bir kimseydi. Resmi görevlere atanmak istemezdi. îbn Süveyd'den sonra onu sultanın özel işlerini görmekle mükellef kıldılar. Ancak o bu görevi maaş karşılığı olmaksızın kabul etti. Bu sene kendi bahçesinde vefat etti. Muharrem ayının onüçünde salı günü Kasyun mezarlığına defnedildi. Babası İzzeddin Hamza, Dımaşk ve Kahire beldelerinin reisliğini yapmıştı. Dedeleri Müeyyedüddin Es'ad b. Hamza el-Kebir ise Melik Efdal Ali b. Nasır'm vezirliğini yapmıştı. Reis ve faziletli bir kimse olup el-Va-siyye fi Ahlaki'l-Marziye adlı eseri ve başka eserleri de vardır. Güzel şiirler de yazmıştır. Şiirlerinden biri şudur:
«Ya Rab mezarın beni bağrına bastığında; Beni ateşten koruyacak rahmetini bana bahşet.
Sana komşu olduğumda, bana güzelce komşuluk muamelesi yap, mezarımda...
Çünkü sen komşuya iyi davranmayı emretmişsin.»
Müeyyedüddin Ebü'l-Meâli'nin dedesi Hamza'nm babasına gelince, onun şeceresi şöyledir: Hamza b. Es'ad b. Ali b. Muhammed et-Temimî. Amid lakabını taşıyan bu zât, gerçekten güzel yazı yazardı. Hicretin 440. senesinden 505. senesinde vefat edinceye dek geçen zaman içinde cereyan eden hadiselerin tarihini yazmıştır.