Şeyh Abdulkadir'in oğludur. Babası salih bir kimseydi. Ama kendisi felsefe ve ilm-i nücûmla uğraşmakla suçlanırdı. Buna dair kitaplar yanında görüldü. Bir çok vilayetlerde valilik yaptı. Onun ve benzerlerinin hakkında şöyle denilir: «Dedeleri çok iyi idiler, ama o dedeler ne kötü evlatlar bıraktılar!»
Babası bir gün onun üzerinde Bunara kumaşından yapılmış bir elbise görünce şöyle dedi: «Biz Buharî'yi ve Müslim'i duyduk. Hadislerini dinledik. İmam Buharî nerede, şu kâfir nerede, bu çok tuhaf bir durumdur.»
Rükün Abdüsselâm, Ebül-Ferec b. Cevzî'nin oğlu Ebü'l-Kasım'ın arkadaşıydı. Ebü'l-Kasım da fasık bir kimseydi. İkisi şarap içmek ve tüysüz oğlanlarla hoşça vakit geçirmek için meclis kurarlardı. Allah ikisine de lanet etsin.