İbn es-Saî onun şiirlerinden güzel olan birkaç parçayı nakletmiştir. Ebu Said b. Vezzan ed-Davî Bağdat'ta cerh ve tadille uğraşan hadis alimlerinden biridir. Buhari'den ve Ebu Vakit'ten hadis dinledi. Ebu Said onun künyesidir. Asıl adı Muhammed b. Mahmud b. Abdurrah-man'dır. Aslen Mervazlıdır. Hemedan doğumludur. Ama Bağdat'ta yetişmiş, orada vefat etmiştir. Endamı güzel, evsafı tam bir kimseydi. Güzel yazı yazardı. Bir çok ilimden nasibini almıştı. Şafiî mezhebine mensuptu. Kelam meseleleri üzerinde konuşurdu. Ahlâkı güzeldi. Şiirlerinden biri şudur:
«Kısmetlerin paylaştırıhnasma bakıyorum da, bu çok acaip bir paylaştırmadır.
Kimi konforlu hayatta, kimi yoksul bir yaşantıda.
Mal sahibi de ahmak, yoksul da ahmak.
Bir akıl ki payı yok.
Bir akıl da var ki çok sivridir.
Cahil ve yoksul kimseler, zengin de olabiliyorlar yoksul da.
Bundan önce de işler, Allah'ın elindeydi. Bundan sonra da O'nun elinde olacaktır.»