Merzübaniye hankâhmm şeyhi idi. Salih, takvalı, zahid bir insandı. Kendi şahsından bahsederken şöyle demiştir:
«Mısır'da iken Tatar fitnesi esnasında Bağdat'ta bir çok insanın öldürüldüğünü duydum. Bundan rahatsız oldum. Dedim ki: «Ya Rab, bu nasıl oluyor? Onların arasında çocuklar ve günahsız kimseler de vardır.» Sonra rüyada bir adam gördüm. Elinde bir mektup vardı. Mektubu alıp okudum. İçinde beni reddedici şu beyitlere şahit oldum:
«Kâinatın idaresinde emir ve hüküm, senin değildir.
Yaptığı işleri Allah'a sorma!
Denizin dalgalarına kapılan kişi helak olur.
Kulların işlerinin idaresi Allah'a aittir.
İtirazı bırak; cahillik etme!»