Avarifu'l-Maarif adlı eserin sahibi olup asıl adı Ömer b. Muhammed b. Abdullah b. Muhammed b. Muhammed b. Hameveyh'tir. Hame-veyh'in asıl adı Abdullah el-Bekrî el-Bağdadî'dir. Şihabeddin, lakabı olup künyesi de Ebu Hafs es-Sühreverdî idi. Bağdat'taki sofilerin şeyhi olup salih insanların büyüklerinden ve Müslümanların sadâtmdan idi. Hükümdarlarla elçiler arasında defalarca elçilik yaptı. Çok büyük servete sahip oldu. Servetini fakirlere ve muhtaçlara dağıttı. Bir defasında hacca gitti. Beraberinde sayılarını ancak ulu ve yüce Allah'ın bildiği kadar yoksul kimseler vardı. Mürüvvet sahibi olup darda kalanların yardımına koşar, iyiliği emreder, kötülüğü men eder, iş elbisesi üzerindeyken insanlara vaaz verirdi. Bir defasında vaaz kürsüsünde şu beyti tekrarladı:
«Arkadaşlar arasında kendisiyle karşılıklı konuşabileceğin aşk
kardeşi yoktur.
Ancak yolda, kafilede sevgilisi bulunan bir aşık vardır.»
Meclisindeki dinleyicilerden bir genç kalkıp ona cevaben şu şiiri okudu:
«Sanki her kafilede bir Yusuf vardır.
Üzüntüden ötürü şaşkındır.
Ve her evde de onun Yakub'u vardır.»
Gencin bu cevabı karşısında Şeyh Şihabeddin bir çığlık atıp minberden indi. Kendisinden özür dilemek için gence doğru ilerledi. Ancak onu bulamadı. Yerinde, içi kan dolu bir çukur gördü. Genç onun mezkur beyti okuyuşu esnasında ayağı ile yeri çokça eşelemiş, bundan dolayı'cta ayakları kanamıştı.
İbn Hallikan, Şeyh Şihabeddin'in bir çok şiirini nakletmiş ve onu hayırla yâd edip övmüştür. Ayrıca onun bu sene doksanüç yaşında iken vefat ettiğini de söylemiştir. Yüce Allah rahmet etsin.