Şeyh Takiyyüddin El-Vasıtî

Ebu İshak İbrahim b. Ali b. Ahmed b. Fadl el-Vasıtî ed-Dımaşkî el-Hanbelî. Dımaşk'taki Zahiriye medresesinde hadis hocası idi. Cemaziyelâhir ayının yirmidördünde cuma günü akşama doğru doksan yaşındayken vefat etti. Salih ve abid bir kimseydi. Yüksek derecede münferid rivayetleri vardır. Kendisinden sonra kendisi gibi büyük bir alim bırakmış değildir. Bağdat'ta fıkıh öğrendi. Sonra Şam'a göçtü. Yirmi sene müddetle Salihiye'de ve Ebu Ömer medresesinde ders verdi. Ahir ömründe Farusî'nin göçmesinden sonra Zahiriye'deki hadis hocalığına atandı. Selefllerin ve ilk Müslümanların mezhebine insanları davet ederdi. Hastaları ziyaret eder, cenaze merasimlerine katılır, iyiliği emreder, kötülüğü men ederdi. Allah'ın seçkin kullarından ve hayırlı kimselerdendi. Allah rahmet etsin. Vefatından sonra Salihiye medresesinde Şeyh Şemseddin Muhammed b. Abdülkavi el-Merdavî; Zahiriye da-rülhadisinde Şerefüddin Ömer b. Hoca ders vermeğe başladılar. Bu sonuncu zat, nâsih adıyla tanınır ve cami imamlığı da yapardı.