Zilhicce ayının yirmidördünde salı günü Emir Taşdemir, acele olarak Suğd'dan Dımaşk'a geldi. Üniformasını giyerek Dımaşk ordusunun başına geçti. Saltanat Naibi Tengiz de konağından çıkıp acele Dârüssaâde'ye gitti. Askerler gelip Babü'n-Nasır'm önünde durdular. Emir Tengiz, üniformasını giyip askerlerinin başına geçmek ve onlarla birlikte Mısır Sultanı'nın karşısına çıkmak istedi. Yanındakiler bu şekilde hareket etmesi halinde kendisini kınayacaklarını belirttiler ve ona; "Sultan'm emrini dinleyip itaat ederek huzuruna varman, maslahat gereğidir." dediler, O da silahsız olarak yola çıktı. Şehir dışına çıktığında Fahrî ve diğerleri etrafım sardı. Onu tutuklayıp Kasve tarafına götürdüler. Yelboğa kubbesinin yanına geldiklerinde onu bineğinden indirip has adamlarıyla birlikte zincire vurdular. Sonra kendisi ve adamlan zincire vurulu vaziyette posta arabasıyla sultanın yanuia götürüldü.
Mısır'a ulaştığında İskenderiye'ye götürülmesi emredildi. Kendisine yanındaki emanetleri sordular. O da bir kısmını ikrar etti. Diğerlerini de ikrar etmesi için kendisine işkence ettiler. Daha sonra öldürüp İskenderiye'ye defnettiler. Sonra onu Dımaşk'taki türbesine naklettiler. Allah rahmet etsin. Öldürüldüğünde altmış yaşını geçmişti. Adaletli, heybetli, iffetli, eli açık bir kimseydi. Onun zamanında insanlar huzur, güven ve koruma altındaydı. Hayat gayet ucuzdu. Allah ona rahmet etsin. Birçok vakfı vardı. Suğd şehrindeki hastahanesi, Nablus ve Aclun'daki eamiileri, Dımaşk'taki camii, Kudüs'teki medrese ve han-kahı, yine Kudüs'te ve Dımaşk'taki Barü'l-Hadisleri, Mescid-i Aksa'ya vakfedilmiş kervansarayı ve çarşısı, bunlardan bazılarıdır. Meseid-i Aksa'da bir de pencere açtırmıştı.