Bu senede Kazan savaşı yapıldı. Sene başında Müslümanların halifesi ve sultanı eskileri idiler. Mısır naibi Salar, Şam naibi ise Akkuş el-Efrem idi. Diğer yönetici ve hakimlerse yine eskileri idiler. Tatarların Şam'a doğru geldiklerine dair haberler geldi. Halk bundan şiddetli bir korkuya kapıldı. İnsanlar, Haleb'i ve Hama'yı bırakıp kaçmaya başladılar. Hama'dan Dımaşk'a kadar bir atın kirası 200 dirheme kadar çıktı. Muharremin ikisinde sah günü sultanın Mısır'dan çıkıp Şam'a gelmek üzere yola koyulduğuna dair haber geldi. Müjde davulları çalındı ve bu husus halka duyuruldu. Rebiyülevvel ayının sekizinde sultan Dımaşk'a girdi. O esnada şiddetli yağmur yağıyordu. Her taraf çamur içindeydi. Bununla birlikte halk onu karşılamaya çıkmıştı. Sultan, Dımaşk'a gelmeden Gazze'de yaklaşık iki ay kadar ikamet etmişti.
Çünkü o zaman kendisi Tatarların Şam'a gelmek üzere olduğunu duymuştu. Bunun için gerekli hazırlığı yapmış ve Dımaşk'a gelerek Tarime sarayına yerleşmişti. Şehir onun gelişi sebebiyle süslenmişti. Ona çokça dualar edildi. Ülkelerinden göç eden insanlar yüzünden Dımaşk şehri çok kalabahk-laşmıştı. Devlet Veziri A'ser makamında oturarak işçilerden para talep etti. Bunlar da, öksüzlerin ve esirlerin paralarım ödünç alarak askerleri takviye etmek amacıyla devlete verdiler. Sultan, rebiyülevvel ayının on-yedisinde pazar günü askerlerle birlikte Dımaşk'tan yola çıktı. Hiçbir asker geride kalmadı. Onlarla birlikte birçok gönüllü de sefere çıktı. İnsanlar dua etmeye, Emevî Camii'nde ve diğer yerlerde kılman namazlarda kunut okumaya, Allah'a yalvarıp yakarmaya başladılar.