Bu sene başında Mısır diyarının, Şam beldelerinin, Haremeyn-i Şe-rifeyn'in ve buralara bağlı mıntıkaların Sultam Melikü's-Salih Sela-haddin Salih b. Sultan Melikü'n-Nasır Muhammed b. Melikü'l-Mansur Kalavun, halife de Mutedit Bi-Emrillah'ti. Mısır diyarının naibi, Emir Seyfeddin Kubilay, Mısır'ın kadıları da önceki senede adlan anılan kimselerdi. Vezir ise Kadı ibn Zenbur idi. Memleketi idare eden ulü'1-emre gelince sultanın yaşı küçük olduğundan bunların arasından seçilen Seyfeddin Şeyhun, Taz ve Haraynıüş idi. Bunların uygun görüşü alınmadan hiç bir işe karar verilemez olmuştu.
Dımaşk naibi, Emir Seyfeddin Ergun el-Kâmilî, Dımaşk'm kadıları, Önceki senede adları anılan kimseler idi. Haleb beldesinin naibi, Emir Seyfeddin Yeîboğa Aruş; Trablus naibi; Emir Seyfeddin Beklemiş; Hama naibi Emir Şihabeddin Ahmed b. Müşidüşşeraphane idi. Bazı hacılar safer ayının dokuzunda Dımaşk'a dönebildiler ki bu çok nadir rastlanan bir durumdu. Müezzin Şemseddin b. Said'in Menziletü'l-ula'nın çok uzağındaki tabakhanede öldüğünü haber verdiler.
Bu senenin safer ayının onaltısmda pazartesi gecesi Bab-ı Cirun'un doğrusunda büyük bir yangın çıktı. Süslü ve büyük kafaf dükkanları yandı, çevrede de her yer yandı ve bu yangın feci bir şekilde genişledi. Sarı tunçtan yapılma Bab-ı Cirun'a (cirun kapısı) kadar uzandı. Cami görevlileri koşup oradaki tunç kapıyı sökerek Meşhed-i Ali'de bulunan Maksuretü'l-Halebiye'ye ve anbara götürdüler, daha sonra üzerindeki tahtaları da demir baltalar ve güçlü pazularla söküp aldılar. Bu tahtaların son derece kuvvetli ve sağlam çam tahtaları olduğunu gördüler. Kapı şehrin güzelliklerinden ve sembollerinden olup 4.000 küsur seneden beri burada bulunduğundan insanlar çok üzüldüler. Doğrusunu Allah bilir. Bu konuda anlatacaklarımız burada sona ermektedir.