Sadrü'l-Kebir Seyfeddin Ebü'l-Abbas Ahmed b. Muhammed b. Ali b. Cafer el-Bağdadî es-Sâmirî. Dımaşk'ta el-Kerûsiye bitişiğindeki Sâmiriye vakfının sahibidir. Orası kendisinin ikamet ettiği eviydi. Oraya defnedildi. Ve orayı darülhadis ve hankâh olarak vakfetti. Dımaşk'a göçtü. Bir süre oradaki bu evinde ikamet etti. Burası daha önce İbn Kav-vanı'ın evi diye bilinirdi. Bütünüyle yontma taşlardan inşa edilmişti, oamirî'nin malı çok, ahlâkı güzel bir kimseydi. Devlet erkânı tarafından saygı görürdü. Geçimi hoştu. Yüksek manalar içeren şiirleri ve güzel nükteleri vardı. Bu senenin şaban ayının onsekizinde pazartesi günü vefat etti. Bağdat'ta Vezir îbn Alkamî'nin yamnda çok itibarı vardı. Ha-We Mu'tasını'ı övdü. Mu'tasım da ona kıymetli, siyah bir hil'at giydirdi, onra Haleb sahibi Nasır'm zamanında Dımaşk'a geldi. Onun yanında a ıtibar sahibi oldu. Devlet erkânı, aleyhinde bulunarak onu jurnallediler. O da onlar hakkında bir şiir yazdı. Hükümdar da onun aleyhinde bulunan devlet erkânını 20.000 dinar para cezasına çarptırdı. Sâmiriye vakfının kurucusu Sadrü'l-Kebir'e saygı gösterdiler. İnsanlar amaçlarına ulaşmak için onu vasıta kıldılar.
Peygamber Efendimiz'! öven bir kasidesi vardır. Hafız Dimyatı onun şiirlerinden bir kısmını nakletmiştir.