Şeyh, imam, hatip, müderris ve müftüydü. Şeceresi şöyledir: Şerefüddin Ebü'l-Abbas Ahmed b. Şeyh Kemaleddin Ahmed b. Nime b. Ahmed b. Cafer b. Hüseyin b. Hammad el-Makdisî. Şafiî mezhebine mensuptu. Hicretin 622. senesinde doğdu. Çok miktarda hadis dinledi. Güzel, faydalı ve orjinal eserler yazdı. Dımaşk'ta kadı naibliği, müderrislik ve hatiplik yaptı. Hatipliğin yanı sıra Nuriye Darü'1-Hadisinde ve Gazaliye Medresesinde müderrislik yaptı. Bir zamanlar Şamiyetü'lBerraniye Medresesi'nde de ders verdi. Faziletli bir grup ulemaya fetva izni de verdi. Fetva izni verdiği ulema arasında şeyh, imam, allame, Şey-hü'1-İslâm Ebü'l-Abbas b. Teymiye de vardı. Bu zata fetva izni vermekle övünüp sevinir ve «İbn Teymiye'ye fetva iznini veren benim» derdi. Birçok ilimle ilgili sağlam bilgisi vardı. Güzel şiir yazardı. Usul-ü fıkha dair bir kitap tasnif etti. Bu eserinde çok bilgileri derledi. Bu eseri, kendisinin güzel yazısıyla yanımda mevcuttur. Bu senenin ramazan ayının on-yedisinde pazar günü yetmiş yaşını aşmış iken vefat etti. Babu Keysan Mezarlığında babasının mezarının yanına defnedildi. Allah ona da babasına da rahmet etsin. Vefatından sonra bayram günü Cerrah Ca-mii'nin hatibi Şeyh Şerefüddin el-Fezarî hutbe irad etti. Sonra Bedred-din b. Cemaa'nın, onun yerine hatip olarak atandığına dair ferman geldi. Şerefüddin b. Makdisî'nin şiirlerinden biri şudur:
«Çiçeğe yonel ki onunla gayrete ve şevke gelesin. Keder közlerini nefret ederek bir tarafa fırlat. Zamanında çiçeğin etrafında dolaşmayan kimse, Vaktini kaçırdığından dolayı kusurlu davranmış olur.»