Kemaleddin b. Şerişî Ahmed b. İmam Allame Cemaleddin b. Ebu Bekir b. Muhammed b, Ahmed b. Muhammed b. Sahman el-Bekrî el-Vaylî eş-Şerişî. Önceki kısımlarda da anlatıldığı gibi babası Mâliki Mezhebine mensuptu. Kendisi Şafiî Mezhebinin fıkhını öğrendi. İlimde yükseldi. Birçok ilimler tahsil etti. Bunun yanı sıra yazı yazmada ustaydı. Hadis dinledi. Tabakaları kendi eliyle yazdı. Fetva verdi. Ders verdi. Münazaralarda bulundu. Birkaç medresede ve büyük makamlarda görev yaptı. İlk görev yeri Ümmü Salih türbesindeki Darül-Hadis hocalığı idi. Burada babasının vefatından, yani hicri 685. seneden itibaren görev yapmaya başladı ve vefatına kadar burada göreve devam etti. İbn Cemâa'mn hakim naibliğini de yaptı. Sonra bu görevi bıraktı. Beytul-mal vekilliğine, kadıaskerliğe ve defalarca Emevî Camii'nin nazırlığına baktı.
Şamiyetul-Berraniye'de ve yirmi sene süreyle Nasiriye Medrese-si'nde ders verdi. Sonra bu görevleri İbn Cemâ'a ile Zeyneddin el-Farikî elinden aldılar. Bir süre sonra bu göreve yeniden atandı. Kasyun'daki Naşiri hankâhmda bir süre hocalık yaptı. Eşrefiye Darül-Hadisi'nde de sekiz sene müddetle hocalık yaptı. İdaresi güzeldi. Atandığı bütün görevleri başarıyla yürütüyordu. Bu senede hacca gitmeye niyetlendi. Ailesiyle birlikte yola koyuldu. Şevval aymm sonunda Hasa'da ölüm kendisini yakaladı. Ve oraya defnedildi. Allah kendisine rahmet etsin. Kendisinden sonra Beytü'1-mal vekilliğine Cemaleddin b. Kalanisî atandı. Nasiriye Medresesi'nde de Kemaleddin b. Şirazî ders verdi. Eşrefiye Darü'l-Hadisi'nin şeyhliğine Hafız Cemaleddin el-Mızzî, Ümmü Salih Medresesi'nin müderrisliğine Şeyh Şemseddin ez-Zehebî, Nasırı hankâhma da oğlu Cemaleddin atandı.