Şeyh Safiyyüddin El-Hindî

Şeyh Şafîyyüddin el-Hindî Ebu Abdullah Muhammed b. Abdurra-him b. Muhammed el-Urmevî eşŞafiî, Kelamcıydı. Hicretin 644. senesinde Hindistan'da doğdu. Annesinin babasından (dedesi) ilim tahsil etti. Faziletli bir kimseydi. Hicretin 667. senesi receb ayında Dehli'den çıktı. Hacca gitti birkaç ay Mekke'de mücavir olarak yaşadı, sonra Ye-men'e gitti. Yemen hükümdarı Muzaffer ona 400 dinar verdi. Sonra Mısır'a gitti. Orada dört sene kaldı. Daha sonra Antakya yoluyla Anadolu'ya göçtü. Konya'da onbir sene, Sivas'ta beş sene, Kayseri'de de bir sene kaldı. Kadı Siraceddin'le görüştü. Siraceddin ona ikramda bulundu. Sonra hicretin 685. senesinde Dımaşk'a geldi. Orada ikamete başladı. Orayı kendine yurt edindi. Revaniye, Dolei'ye, Zahiriye ve Atabekiye medreselerinde ders verdi. Usul ve kelama dair eserler tasnif etti. Öğrencilere ders verdi. Fetva verdi. Dârü'l-Hadisü'l-Eşrefiye'ye kitaplarını vakfetti. İyilik ve ihsan sahibi bir kimseydi. Hicretin bu senesinin safer ayının yirmidokuzunda sah gecesi vefat etti. Sufiye Mezarlığı'na defnedildi. Vefat ederken Zahiriye Medresesi müderrisliğinden başka bir görevi yoktu. Zaten Zahiriye Medresesi'nde de vefat etti. Kendisinden sonra bu medresede İbn Zenılekânî ders verdi. İbn Saserî, sağlığında Atabekiye Medresesi'ni ondan devraldı.