Şeyh, salih, edip, alim ve şerefli bir şairdi. Şeceresi şöyledir : Takiyyüddin Ebu Muhammed Adullah b. Şeyh Ahmed b. Temmam b. Hassan el-Bellî es-Salihî el-Hanbelî. Şeyh Muhammed b. Temmam'ın kardeşidir. Hicretin 635. senesinde doğdu. Hadis dinledi. Faziletli insanlarla beraber oldu. Şekli ve huyu güzeldi. Nefsi temiz, komşuluğu ve meclis arkadaşlığı hoştu. Çokça mizah yapardı. Bir süre Hicaz'da ikamet etti. İbn Sebîn, Taki el-Havranî gibi insanlarla görüştü. İbn Mâlik'ten, onun oğlu Bedreddin'den nahiv dersleri aldı. Bir süre Bedreddin'le arkadaşlık yaptı. Şihap Mahmud'da elli sene kadar onunla arkadaşlık etmiştir. Şihap Mahmud onun zahidliğini, dünyaya iltifat etmeyişini övgüyle anlatırdı. Bu senenin rebiyülahir ayının üçünde cumartesi gecesi vefat etti ve Kasyun Mezarhğı'na defnedildi. Şeyh Alemüddin el-Berzalî, biyografisinden bahsederken onun şiirlerinden bir kıta nakletmiştir. Şöyle ki;
"Ey toplantı yerinde bulunanlar, hafakan içindeki gönlümden size karşı bir sükunet hasıl olmuştur. Sürekli size sözlerimi tekrar ediyorum.
Sözlerim tatlılaşıyor ama sözde hüzün ve keder vardır.
Sözlerimi gözyaşlarıyla akik taneleri gibi ipe diziyorum,
Ama kirpiklerim ve göz çemberim onları saçıyor etrafa.
Size olan aşkımdan manalar icad ediyorum.
Sizin uğrunuzda bütün kafiyeler önemsizleşiyor.
Gizlice sizden ağlamak talebinde bulunuyorum.
Aşkınızın sırrı korunmuş bir sırdır.
Nesim yelini geceleyin içiyorum.
Çünkü onda sizin duygularınızın şekilleri beliriyor.
Size olan aşkım ne kadar da fazladır.
Aşka bağlılıkta sizin nice fenleriniz vardır."