Buharı, Ayyaş b. Velid vasıtasıyla Urve b. Zübeyr'in şöyle dediğini rivayet eder: Amr b. As'a şöyle bir soru sordum: "Bana, müşriklerin Rasûlullah'a yaptıkları en şiddetli eziyeti anlat."
Dedi ki: Bir ara Rasûlullah (s.a.v.), Ka'be'de Hatim kısmında namaz kılmakta iken Ukbe b. Ebi Muayt gelip elbisesinin eteğini boynuna doladı ve boğacak derecede sıktı. Ebu Bekir'de gelip Ukbe'nin omuzundan tutarak Rasûlullah'ın yanından uzaklaştırdı ve şu ayeti okudu:
"Rabbim Allah'tır, dediği için bir adamı öldürüyor musunuz? Oysa o size Rabbinizden kanıtlar getirmiştir." (ei-Mü'mîo, 28.)
Beyhakî, el-Hakim tarikiyle Urve'nin şöyle dediğini rivayet eden Abdullah b. Amr b. As'a şöyle bir soru sordum: Rasûlullah (s.a.v.)'a gösterdikleri düşmanlığın en belirgini olarak yaptıkları eziyetlerin hangisini gördün?
Dedi ki: Bir gün Kureyş eşrafı Hatim'de toplanmışlardı. Rasûlullah'tan bahsedip şöyle dediler: Bu adama karşı sabrettiğimiz gibi hiç kimseye sabretmedik. O akıllarımızı hafife aldı. Atalarımıza küfretti. Dinimizi kötüledi. Topluluğumuzu dağıttı. Tanrılarımıza küfretti. Biz ondan büyük bir bela gördük.
Onlar böyle konuşurlarken Rasûlullah (s.a.v.), Mescid-i Haram'a geldi. Hacer-i esved'i istilam etti. Sonra Ka'be'yi tavafa başladı. Tavaf ederken yanlarından geçtiğinde ona laf attılar. Rasûlullah (s.a.v. )ım bu kötü laflardan etkilendiği yüzünden anlaşıldı.İkinci kez yanlarından geçtiğinde yine laf attılar. Yine o laflardan etkilendiği yüzünden anlaşıldı ama geçip tavafa devam etti. Üçüncü kez yanlarından geçerken yine ona laf attılar. Bu defa o şöyle buyurdu "Ey Kureyş topluluğu! Duyuyor musunuz? Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki ben, size ölümle geldim!"
Onun bu sözleri oradakileri etkiledi.Sessiz oltjular.Başlarında bir kuş bulunsaydı yere düşerdi. Hatta bundan önce onların en güçlü olanları bile, bu sözü duyduktan sonra onu teskin ederek kendisine şöyle dediler: Ey Ebe'l Kasım! Doğruluğa ve hidayete ermiş olarak buradan git. Sen cahil bir kimse değilsin.
Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.), yanlarından ayrılıp gitti.
Ertesi gün yine aynı yerde toplanan Kureyş topluluğu -ki ben de ara-larındaydım- birbirlerine şöyle demeye başladılar: Dün sizin sözlerinize karşı onun neler söylediğini gördünüz değil mi? Hatta hoşunuza gitmeyen şeyleri size söylediği halde ona birşey yapmadınız.
Onlar bu tarzda konuşmakta iken Rasûlullah (s.a.v.) geldi. Hep birlikte ona saldırdılar. Çevresini kuşattılar: "Dün şöyle ve şöyle diyen sen raiydin?" dediler. Rasûlullah, onların dinlerini ve tanrılarını ayıplayıp yermişti. Bu sorularına cevaben Rasûlullah: "Evet, bunları söyleyen benim!" dedi.Onlardan birinin, Rasûlullah'm yakasına yapıştığını gördüm. Ebu Bekir onun için ağlamaya ve şöyle demeğe başladı: "Rabbim Allah'tır, dediği için bir adamı öldürüyor musunuz?"
Ebu Bekir'in böyle demesi üzerine Rasûlullah'm yanından uzaklaşıp gittiler.
İşte Kureyşlilerin, Hz. Peygamber'e yaptıkları en büyük eziyet olarak bunu gördüm.