Yunus b. Bükeyr, Muhammed b. îshak'ın şöyle dediğini rivayet eder: Eşlem kabilesinden hafızası sağlam bir adam bana dedi ki: Ebu Cehil Safa tepesinin yanında, Rasûlullah (s.a.v.)'m karşısına çıkmış, ona eziyet edip küfretmeye başlamış ve dinini kötüleyerek hoşuna gitmeyen hareketlerde bulunmuştu. Onun bu yaptıkları, Hamza'ya anlatıldığında o doğruca Ebu Cehil'e gitmiş, yanma varınca yayını kaldırarak, görülmemiş bir şekilde, kuvvetlice tepesine vurmuştu. Qrada Kureyş'in Mahzum oğulları kabilesinden bazı adamlar, Hamza'ya karşı Ebu Cehil'e yardım etmek için ayağa kalkmışlar ve: "Ey Hazma, görüyoruz ki sen de dinden çıkmışsın." demişlerdi.
Hz. Hamza şöyle karşılık vermişti: "Beni bundan kim alıkoyabilir? Muhammed'in, Allah'ın rasûlü olduğuna, söylediklerinin gerçek olduğuna, tanıklık etmemi gerektiren deliller ortaya çıkmıştır. Allah'a andolsun ki, İslâm'a girmekten geri dönmeyeceğim. Eğer iddianızda doğru iseniz beni bundan alıkoyun!"
Ebu Cehil: "Hamza'ya ilişmeyin! Allah'a andolsun ki ben, onun kardeşi oğluna kötü sözler söyleyip küfrettim." demişti. Hamza, Müslüman olunca Kureyşliler, Rasûlullah (s.a.v.)'m güçlendiğini anladılar. Artık eskisi gibi ona hakaret etmekten vazgeçtiler. Hamza da bu hususta bir şiir söylemişti.
ibn İshak dedi ki: Bu olaydan sonra Hamza,. evinde döndü. Şeytan ona gelerek şöyle dedi: "Sen, Kureyşîilerin efendisisin. Şu, dinini terketmiş ve babalarının dininden ayrılmış olana mı tâbi oldun? Senin bu yaptığından, ölüm daha iyidir."
Düşünmeye başlayan Hamza şöyle diyordu; "Allahım, eğer bu yaptığım doğru ise, onun tasdikini kalbime yerleştir. Eğer yaptığım iş doğru değilse, benim için bundan bir çıkış yolu yarat." Geceleyin uykuya daldı, ama o geceki gibi hiç bir gece, şeytanın verdiği vesvese ile uykuya dalmış değildi. Sabah olunca Rasûlullah (s.a.v.)'m yanma giderek şöyle dedi: "Ey kardeşim oğlu, ben Öyle bir işin içine düştüm ki, kurtuluş yolu bilemiyorum. İçinde bulunduğum halim doğru mu, yoksa şiddetli bir sapıklık mı olduğunu anlayamıyorum. Bu hususta bana birşeyler söyle. Ey kardeşim oğlu, bana birşeyler söylemeni istiyor ve çok arzuluyorum."
Rasûlullah (s.a.v.), ona birşeyler anlattı, öğütler verdi, korkutup müjdeledi. Cenâb-ı Allah da, Rasûlünün söylediği sözler sebebiyle Ham-za'nın kalbine imam yerleştirdi. Hamza : "Senin doğru sözlü olduğuna gerçek bir şahidlikle şahadet ederim. Ey kardeşim oğlu, dinini açığa vur. Allah'a andolsun ki gök kubbenin altındaki bütün şeyler benim olsa, o eski dinimde kalmayı istemiyorum." dedi. Böylece Hamza, Allah'ın, kendisiyle İslâmiyet'i güçlendirdiği bir şahsiyet oldu.