Buharî ve Müslim'in sahihlerinde A'meş ve Sa'd b. Ubeyde kanalı ile Ali b. Ebi Talib'in şöyle dediği rivayet edilmiştir:
"Peygamber (s.a.v.), Ensâr'dan bir adamı bir seriyyenin başına komutan tayin ederek onları yola çıkardı. Seriyyedeki adamlara da, komutanlarına itaat etmelerini ve emrini dinlemelerini buyurdu. Bir ara seriyyedeki adamlar, komutanlarını kızdırdılar. O da: "Bana o-dun toplayın." emrini verdi. Onlar da topladılar. Sonra: "Ateş tutuşturun." dedi. Onlar da ateşi tutuşturdular. Sonra: "Rasûlullah (s.a.v.), emrimi dinlemenizi ve bana itaat etmenizi size buyurmadı mı?" diye sordu. Onlar: "Evet" deyince: "Öyleyse bu ateşe girin." dedi. Seriyye-dekiler birbirlerine baktılar. Sonra şöyle dediler: "Biz. bu ateşin şerrinden Rasûlullah'a sığındık." Bunun üzerine komutanın öfkesi dindi ve ateş söndürüldü.
Peygamber (s.a.v.)'in yanma geldiklerinde bu hadiseyi kendisine anlattılar. O da şöyle dedi: "Eğer ateşe girselerdi, ondan çıkamazlardı. İtaat, sadece iyi şeyler hususunda olur."
Bu kıssa, Buharî ve Müslim'in sahihlerinde ibn Abbas'tan nakledilmiştir. Biz tefsirimizde bu konuda yeterli açıklamada bulunduk. Hamd ve minnet Allah'adır.