İmam Ahmed b. Hanbel, Behz ve İkrime b. Ammar kanalı ile Se-leme'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ebu Bekir İbn Kuhafe ile birlikte sefere çıktık. Rasûlullah (s.a.v.), onu başımıza emir tayin etmişti. Beni Fezara kabilesine gazve yaptık. Onların sularına yaklaştığımızda Ebu Bekir bize emir verdi. Biz de emir üzerine mola verip konakladık. Sabah namazını kıldığımızda Ebu Bekir bize yağma için emir verdi. Bize doğru gelen kimseleri öldürdük. Sonra baktım ki insanlardan aralarında çocuk ve kadınların da bulunduğu bir grup dağa doğru koşuyor. Ben de peşlerine düştüm. Benden önce dağa ulaşmalarından korktum. Onlara ok attım. Attığım oklar onlarla dağın arasına düştü. Onları önüme katıp Ebu Bekir'in yanma, su başına getirdim. Aralarında FeZaralılardan bir kadın vardı. Üzerinde deriden mamul eski bir kürk vardı.
Yanında da bir kızı vardı ki, Arapların en güz eli erinden di. Ebu Bekir, onun kızını bana ganimet olarak verdi. Ben de Medine'ye gelinceye kadar onun peçesini açmadım. Yine peçesini açmadan geceledim. Rasûlullah (s.a.v.) ertesi gün çarşıda benimle karşılaştı ve bana: "Ey Seleme! Kadını bana hibe et." dedi. Ben de: "Allah'a yemin ederim ki ya Rasûlallah, onu çok beğendim. Ama üzerinden hiçbir elbisesini indirmedim. Peçesini açmadım." dedim. Rasûlullah (s.a.v.) sustu. Ve beni bıraktı. Ertesi gün yine Rasûlullah, pazarda benimle karşılaştı ve bana: "Ey Seleme, o kadım bana hibe et." dedi. Ben de: "Ya Rasûlallah! Allah'a yemin ederim ki o kadın çok hoşuma gitti, ama peçesini henüz açmadım." dedim. Rasûlullah sustu ve beni bıraktı. Yine ertesi gün çarşıda Rasûlullah, benimle karşılaştı ve bana; "Ey Seleme!
Allah için, baban için o kadını bana hibe et." dedi. Ben de: "Ya Rasûlallah! Allah'a yemin ederim ki, ben onun peçesini henüz açmış değilim. O senin olsun." dedim. Rasûlullah (s.a.v.), Mekkelilere haber gönderdi. Onların ellerinde Müslümanlardan bazı esirler vardı. Bu kadını onlara vererek, Müslüman esirleri onlardan kurtardı."
Bunu, Müslim ve Beyhakî rivayet etmişlerdir.