Ebu Bekir el-Beyhakî, Ebû Abdulah İshak b. Muhainmed b. Yusuf es-Susî kanalı ile Abdurrahman b. Ebi Akil'in şöyle dediğini rivayet etmiştir:
"Bir heyetle birlikte Rasûlullah (s.a.v.)'a gittim. Evine vardığımızda devemi kapıda ıhdırdım. İçeri girerken ondan daha çok kızdığım bir kimse yok iken, yanından ayrıldığımızda ondan daha fazla sevdiğim bir kimse yoktu. Arkadaşlarımızdan birisi:
- Ya Rasûlallah!. Niçin Rabbinden, Süleyman peygambere verdiği mülkü sana da vermesini dilemiyorsun? diye sordu.
Hz. Peygamber güldü ve şöyle cevap verdi.
- Tahmin ederim ki adamınız için Allah katında Süleyman'ın mülkünden daha üstün birşey vardır. Hiçbir peygamber yoktur ki; Allah onu gönderirken, kendisine bir dilekte bulunmasını söylemiş olmasın. Bu peygamberlerden kimisi, Allah'tan dünyalık istemiş ve Allah ona dünyayı vermiştir. Kimisi de milleti onu dinlemediği için onlara beddua etmiş ve bu yüzden onlar yok olmuşlardır. Ben ise dileğimi ahiret için saklamış bulunuyorum ki, o gün ümmetime şefaat edeyim."