Vakidî nin anlattığına göre hicri dokuzuncu sene başında Beni Esed kabilesinin on kişilik heyeti, Rasûlullah (s.a.v.)ın yanma gelmişti. Bu heyette, Dırar b. Ezver, Vabise b. Mabed, Tuleyha b. Hüveylid ve Nefade b. Abdillah b. Halef vardı. Tuleyha, bundan sonra peygamberlik iddiasında bulunmuş, ancak daha sonra yeniden İslâm'a girmiş ve İslâmiyet'i güzelce yaşamıştı. Bu heyetin başkanı Hadremi b. Amir şöyle demişti:
- Ya Rasûlallah, bir kıtlık senesinde zifiri karanlık gecede zırha bürünerek sana geldik. Üzerimize ordu gönderme.
Bunlar hakkında şu ayet-i kerime nazil oldu:
"Ey Muhammedi Müslüman oldular diye seni minnet altında bırakmak isterler. De ki: Müslüman olmanızla beni minnet altında tutmayın. Hayır, eğer doğru kimseler s eniz, sizi imana eriştirmekle Allah sizi minnet altında bırakır." (ei-Hucurât, 17.)
Bunlar arasında Benu Resye adında.bir kabile vardı. Rasûlullah, bu kabilenin adını değiştirerek onlara: "Siz Benu Reşede kabilesisi-niz." dedi.
Rasûlullah, Nefade b. Abdullah b. Halef den binmek ve sağmak için çok iyi ve beraberinde yavrusu bulunmayan dişi bir deveyi hediye olarak istedi. Nefade de araştırdı. Böyle bir deveyi sadece amcası oğlunun yanında buldu. Alıp getirdi. Rasûlullah (s.a.v.) ona, deveyi sağmasını emretti. Sağdı, Rasûlullah o sütten içti. Artığını da ona içirdi. Sonra şöyle dedi:
"Allahım, bu süte ve bu sütü içirene bereket ihsan et." Nefade: "Ya Rasûlallah, bu deveyi getirene de bereket ihsan edilmesi için Allah'a dua et" dedi. Rasûlullah da: "Allahım,.bu deveyi getirene de bereket ihsan et." diye dua etti.