(s.a.v.)'a Gelişi
Ebu Ömer b. Abdi'1-Berr dedi ki: Vail b. Hucr, Hadremut hükümdarlarından biri idi. Babası da onların hükümdarlarmdandı. Anlatıldığına göre onun Medine'ye gelişinden önce Rasûlullah (s.a.v.), onun geleceğini ashabına müjdelemiş ve: "Size meliklerin oğullarından arta kalan biri geliyor." demişti. Geldiğinde Rasûlullah (s.a.v.), kendisine merhaba demiş, yanma yaklaştırıp meclisinde oturtmuş, ona -üzerine oturması için- abasını sermiş ve: "Allah'ım, Vail'e, oğluna, oğlunun oğluna bereket ihsan et." demişti.
Rasûlullah (s.a.v.), onu Hadremut hükümdarlıklarından birine tayin etti. Onunla beraber üç mektup yazıp gönderdi. Mektuplardan biri Muhacir b, Ebu Ümeyye'ye, diğerleri Akyal ve Abahile'ye idi. Bununla birlikte Rasûlullah (s.a.v.), Vail b. Hucr'a arazi tahsis etti. O-nunla birlikte Muaviye b. Ebi Süfyan'ı da gönderdi. Muaviye, yaya o-larak onunla birlikte yola çıktı. Taşların sıcaklığından şikayetçi olduysa da o, Muaviye b. Ebu Süfyan'a:
- Devenin gölgesine basarak sıcaktan ayaklarını koru, dedi. O da:
- Bunun bana ne faydası olur? Sen beni bineğine bindir, dedi. Vail:
- Sus, sen hükümdarların arkasına binecek durumda değilsin, diye cevap verdi.
Sonra Vail b. Hucr, bir süre daha yaşadı. Nihayet Muaviye halife olduğunda o, Muaviye'yi ziyarete geldi. Muaviye, onu tanıdı. Ona hoş geldin, dedi. Onu yanma yaklaştırdı ve ona, aralarında geçen konuşmayı hatırlattı. Ona kıymetli hediyeler verdi. Vail, hediyeleri almaya yanaşmadı ve:
- Bunları benden daha muhtaç birine ver, dedi.
İmam Ahmed b. Hanbel, Haccac kanalı ile Vail'in oğlu Alkame'-nin, babasından şöyle bir nakilde bulunduğunu rivayet eder: "Rasû-lullah (s.a.v.), Vail'e bir arazi tahsis etti. Muaviye'yi de o araziyi kendisine teslim etmesi veya yerini bildirmesi için onunla birlikte gönderdi. Muaviye yolda:
- Beni de bineğine bindirsene, demiş. Ancak o:
- Sen hükümdarların arkasına binemezsin, diye kestirip atmıştı. Muaviye:
- Ayakkabım bana ver, demişse de o:
- Devenin gölgesine basarak yürü, diye karşılık vermişti.
Vail diyor ki: Muaviye halife olunca yarana gittim. Beni tahtına oturttu ve aramızda geçen konuşmaları bana hatırlattı. Ben onun bu sözleri bana hatırlatması üzerine keşke o zaman Muaviye'yi Önüme bindirseydim, diye içimden geçirdim."