Nuaym b. Hammad, Ertad b. Münzir'in şöyle dediğini rivayet etmiştir:
"Adamın biri, îbn Abbas'm yanma geldi. O esnada Hüzeyfe de İbn Abbas'm yanında duruyordu. Gelen adam dedi ki:
- Ey İbn Abbas! Ha-Mîm, Ayn, Sin Kaf ne demektir? tbn Abbas başım eğdi, adama bakmadı.
Adam yine aynı soruyu tekrarladı, ama İbn Abbas ona cevap vermedi. Soru sahibine Hüzeyfe dedi ki:
- Bu sorunun cevabını ben sana söyleyeyim: Bu ayet, bir adam hakkında nazil olmuştur. O adamın ailesinden Abdü'1-ilah ya da Abdullah isminde biri gelecek ve doğudaki nehirlerden birinin kıyısına konacaktır. O nehrin kıyısında iki şehir inşa edecek ve nehir, o iki şehrin ortasından geçecektir. Nehrin iki yakasındaki şehirlerde zorba ve inatçı olan herkes bir araya gelecektir."
Ebu'l-Kasım et-Taberanî, Ali el-Haşimî'nin dedesinin şöyle dediğini rivayet etmiştir;
"Peygamber (s.a.v.) buyurdu ki:
"Hicretin 154. senesinden sonra birinizin bir köpek yavrusunu beslemesi, onun kendi sulbünden bir çocuğu beslemesinden daha hayırlıdır."
Şeyhimiz Zehebî, bu hadisin uydurma olduğunu söylemiştir.
«el-Fiten ve'1-Melahim» adlı eserinde Nuaym b. Hammad, Kabm şöyle dediğini rivayet etmiştir:
"Hicretin 160. senesine varıldığında, akıl sahiplerinin akılları, görüş sahiplerinin de görüşleri eksilir."