Halid b. Velid, beraberindeki Müslümanlarla birlikte Şam, Irak ve Cezire sınırlarının kesiştiği Firaz'a gitti. Orada ramazan ayını geçirdi. Düşmanla meşgul olduğu için oruç tutmadı. Bizanslılar, Halid'in oraya geldiğini ve memleketlerine yakın bir yere yerleştiğini duyunca hamiyyete gelip öfkelendiler. Çok sayıda asker topladılar. Tağlib, lyad ve Temr kabilelerine yardım ettiler. Sonra Halid'in üzerine geldiler. Onlarla Haîid arasında Fırat nehri vardı. Bizanslılar, Halid'e dediler İd:
- Fırat'ı geçip de yanımıza gel. Halid de onlara:
- Hayır, siz Fırat'ı geçip yanımıza gelin, dedi. Rumlar nehri geçip Müslümanların karşısına geldiler. Bu hadise, hicri onikinci senenin zilkade ayında vuku buldu. îki taraf, şiddetli bir şekilde savaştılar. Sonra Cenâb-ı Allah, Bizans topluluklarını hezimete uğrattı. Müslümanlar, onları takip etme ve kovalama imkanını buldular. Müslümanlar, bu savaşta 100.000 düşman öldürdüler. Halid, bu savaştan sonra Firaz'da on gün kaldı. Sonra Hire'ye dönüleceğini duyurdu. Zilkade ayının bitimine beş gün kala Hire'ye dönüldü. Halid, Asım b. Amr'ın öncü kuvvetlerin başında, Şecere b. Eazz'ın da artçı kuvvetlerin başında bulunmasını emretti. Halid, artçı kuvvetlerle birlikte gitmekte olduğu intibaını verdi. Kendisi de birkaç arkadaşıyla birlikte Mescid-i Haram'a yöneldi. Mekke'ye, daha önce gitmediği bir yoldan gitti. O sene haccetti. Sonra döndü ve artçı kuvvetlerin Hire'ye ulaşmalarından önce askerlere ulaştı ve o sene beraberindeki birkaç kişiden başkası onun haccettiğini bilemediler. Ebu Bekir es-Sıddık da ancak hacdan döndükten sonra onun haccetmiş olduğunu anladı. Ordusundan ayrıldığından ötürü onu kınayan bir mektup gönderdi. Ceza olarak da onun Irak'ı bırakıp Şam'a gitmesini ve orada savaşmasını emretti. Gönderdiği mektubunda Halid'e şöyle diyordu:
" Topluluklar gaîib olmadı, ancak Allah'ın yardımıyla galip oldu ey Ebu Süleyman (Halid'in künyesi Ebu Süleyman idi). Niyetin ve payın sana mübarek olsun. Sen tamamla ki Allah da senin için tamamlasın. Bu yaptıklarından ötürü gururlanma, aksi takdirde kayba uğrayıp yardımsız bırakılırsın. Yaptığın işlerden ötürü nazlanma. Çünkü minnet ancak Allah'adır. Mükafat ve sevap O'nun vereceği birşeydir."