Bu sene başında Ebu Bekir'in orduları ve komutanları mürtedlerle savaşmak için çeşitli beldelerde sağa ve sola gidip dolaştılar. İslâm'ın kaidelerini yerleştirmeye ve asi halklarla savaşmaya çaba sarf ettiler. Nihayet İslâm'ın dağılan düzeni yerine geldi. Hak yerini buldu. Arap yarımadasında sükunet hakim oldu. Çok uzak olan şey, çok yakın olan şey gibi oldu. Siyer ve Tarih âlimlerinden bir grup şöyle demiştir: Yema-me savaşı, bu senenin rebiyülevvel ayında vuku buldu. Bir rivayete göre bu savaş hicri onbirinci sene sonlarında vuku bulmuştur. Bu iki kavli uzlaştırmak için deriz ki: Yemame savaşı, hicri onbirinci sene sonlarında başladı. Hicri onikinci senede tamamlandı.
Yine nakledilen bir rivayette anlatıldığına göre Cuvasa, Umman ve Mehre savaşları ile işaret ettiğimiz diğer vak'alar hicri onikinci senede vuku bulmuşlardır. Yine bu senede Hamd, Mahres, Abdia ve Meşrah adındaki dört hükümdar da öldürülmüştür. İmam Ahmed b. Hanbel'in «Müsned»inde bu belalı ve ahlaksız kimselerin lanetlendiklerine dair bir hadis varid olmuştur. Bunları Öldüren kişi, Ziyad b. Lebid el-En-sârfdir.