Dediler ki: Sonra Sa'd, Zühre'yi önden gönderdi. Zühre Küsa'dan Nehreşir'e doğru harekete geçti. Öncü birliklerin başında yer aldı. Karşısına Eare komutanlarından Şirzaz çıktı, Sabat halkı için barış yapılmasını, cizye ödenmesini teklif etti. Zühre, onun bu teklifini Sa'd'a iletti. Sa'd da kabul etti. Sonra Sa'd, ordusuyla birlikteMazlam Sabat'a gitti. Orada Kisra'nın Boran adı verilen çok sayıda askeri birliklerini gördüBoran birlikleri hergün:"Biz yaşadığımız sürece Fars hakimiyeti sona ermeyecektir." diye yemin ediyorlardı. Beraberlerinde Kîsra'nın Mukarrat adlı büyük bir arslanı vardı. Onu Müslümanların yoluna bırakmışlardı. Gelen geçen Müslümanları yakalayıp parçalaması için âdeta nöbetçi gibi yola dikilmişti. Sa'd'ın kardeşi oğlu Haşim b. Utbe, bu arslana saldırdı Aislanı öldürdü. İnsanlarda onu seyrediyorlardı. O gün Haşim kılıcına Metin adını venli. Sa'cTm ayaklarını öptü. Haşim, Farslılann üzerine hücum etti. Onları bulundukları yerden ricat etme mecburiyetinde bıraktı. Yenilgiye uğrattı. Bu esnada o, Cenâb-ı Allah'ın şu ayetini okuyordu:
"Siz daha önce, sonunuzun gelmeyeceğine yemin etmemişmiydiniz?" (Ibrâhîm, U.)
Gece olunca Müslümanlar yola çıktılar. Nehşehir'e gelip mola verdiler. Her durduklarında baştan sona -Sa'd da dahil olmak üzere- hepsi tekbir getiriyorlardı. Nehşehir'de iki ay süreyle ikamet ettiler. Üçüncü aya da girdiler. Böylece hicretin onbeşinci senesi sona ermiş oldu.
İbn Cerir dedi ki: Bu senede Hz. Ömer, insanlara haccettirdi. Hac esnasında Mekke'deki valisi Attab b. Üseyd, Şam'daki valisi Ebu Ubey-de, Küfe ve Irak'taki valisi Sa'd, Taif teki valisi Ya'lâ b. Ümeyye, Bahreyn ve Yemame'deki valisi Osman b. Ebu'l As, Umman valisi ise Hüzeyfe b. Mihsan idi.