Abdullah b. Safvan b. Ümeyye b. Halef el-Cumahi Ebu Safvan el-Mekkî. Babasının en büyük oğluydu. Peygamber (s.a.v.)in sağlığına kavuştu. Hz. Ömer'den ve bir sahabe topluluğundan hadis rivayet etti. Tabiilerden de bir grup insan ondan hadis rivayet etmiştir. Şerefli, lider, efendi, emrine itaat edilen, yumuşak huylu ve eziyetlere tahammül eden bir kimseydi. Bir kimse, ona yönelipte birşey isterse eli boş dönmezdi. Kurak bir yer bulunduğunu duyunca mutlaka gider, orada bir kuyu kazar veya bir sarnıç yapardı. Dar bir geçit bulunduğunu duyarsa mutlaka gide1-, oranın, geçilmesi kolay bir yol haline gelmesini sağlardı.
Anlatıldığına göre Mühelleb b. Ebi Sufra, Irak'tan Abdullah b. Zübeyr'in yanma gelmişti. Görüşmeyeli çok olmuştu. O esnada Abdullah b. Safvan gelip şöyle dedi: "O günden beri seni meşgul eden şu adam kimdir?"
Abdullah b. Zübeyr de ona şöyle cevap verdi: "Bu, Iraklı Arapların lideridir " Bunun üzerine Abdullah b. Safvan: "O halde bunun Mühelleb olması gerekir." deyince Mühelleb te Abdullah b. Zübeyr'e şöyle sordu: "Ey müminlerin emin! Sana beni soran bu adam kimdir?" Abdullah b. Zübeyr "Bu, Mekke'de Kureyş'in lideri ve efendisidir." diye cevap verdi. Mühelleb- "Şu halde bu, Abdullah b. Safvan olmalı." dedi. Abdullah b.
Safvan, gerçekten cömert, alîcenâb bir kimseydi.
Zübeyr b. Bekkar dedi ki: Muaviye hacca geldi. Halk onu karşıladı. İbn Safvan da onu karşılayanlar arasındaydı. Muaviye ile beraber yürüyordu. Şamlılar: "Mü'minlerin emiri ile beraber yürümekte olan şU adam kimdir?" diye sordular. Mekke'ye varıldığında üzerlerindeki koyunlardan ötürü dağlar bembeyaz göründü. Abdullah b. Safvan, Muavi-ye'ye: "Ey mü'minlerin emiri, şu koyunları sana hibe ettim." dedi. Baktılar ki koyunlar 2000 tanedir. Şamlılar dediler ki:"Mü'minlerin emirinin amcası oğlundan daha cömert bir kimse görmedik."
Abdullah b. Safvan, Haccac tarafından kuşatma altına alındığı zaman Abdullah b. Zübeyr'le birlikte sabredip dayanan kimselerdendi. O esnada Abdullah b. Zübeyr, ona şöyle dedi: "Bana yapmış olduğun bey'attan seni affediyorum, dilediğin yere gidebilirsin." Bunun üzerine Abdullah b. Safvan, ona şöyle dedi: "Ben sadece dinim uğruna savaştım." Böyle dedikten sonra öldürülünceye kadar muhasara altında kalmaya tahammül etti. Hicretin yetmişüçüncü senesinde Ka'be'nin örtüsüne tutunmuş halde iken öldürüldü, Allah, ona rahmet etsin ve makamını yüceltsin.