Muhammed b. Ali b. Hüseyin b. Ali b. Ebi Talib el-Kuraşi el-Haşi-mî, Ebu Cafer el-Bakır. Annesi, Ümmü Abdullah binti Hasan b. Ali'dir.
Ebu Cafer; kadri yüce, şanı büyük bir tabii idi. İlim, amel, siyadet ve şeref bakımından bu ümmetin Önderlerinden biri idi. Şiilerin iddialarına göre oniki imamdan biridir. Ama kendisi onların yolunda ve mesleğinde değildi. Onların zihinlerindeki düşüncelere, vehim ve hayallere bağlanmamıştı. Aksine o, Ebu Bekir ve Ömer'i öne geçirenlerdendi. Bu hususta onun yanında sahih rivayetler vardı ve şöyle demişti: «Ehl-i beytimden, aile efradımdan hangisini gördüysem hepsi Ebu Bekir ve Ömer'i dost bilir, onları önder sayarlardı. Allah ikisinden de razı olsun.»
Ebu Cafer el-Bakır, birden fazla sahabeden rivayetlerde bulunmuştur. Tabiilerin büyüklerinden ve başkalarından oluşan bir cemaat da ondan hadis rivayet etmişlerdir. Oğlu Cafer es-Sadık, Hakem b. Uteybe, Rebia, A'meş, Ebu İshak es-Sübey'î, Evzaî, A'rec -ki bu ondan daha yaşlı idi- îbn Cüreyc, Atâ, Amr b. Dinar ve Zührî ondan rivayette bulunan kimselerdendir.
Süfyan b. Uyeyne, Cafer es-Sadık'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Babam bana nakletti ki o, yeryüzünde o gün Muhammedilerin en hayır hsıydı.
îclî dedi ki: Ebu Cafer el-Bakır, Medinelidir. Tabiidir, sika ravi-lerdendir.
Muhammed b. Sa'd'ın ifadesine göre Ebu Cafer el-Bakır, çok hadis rivayet eden sika ravilerdendir. Bir kavle göre Ebu Cafer, hicretin 115. senesinde vefat etmiştir. Bir yıl Önce vefat ettiğine dair zayıf bir rivayet mevcut olduğu gibi bir yıl sonra vefat ettiğine dair bir rivayet de mevcuttur. 117. ve 118. hicri senede vefat ettiği de söylenmiştir. Doğrusunu Allah bilir. Vefat ederken yetmiş yaşını aşkındı, altmış yaşını geçmediğine dair zayıf bir rivayet de vardır.