Esved B. Yezid

Ibn Mesud'un arkadaşıdır. Esved b. Yezid en-Nehaî, tabiilerin büyüklerinden, İbn Mesud'un arkadaşlarının önde gelenlerinden ve Kûfelilerin büyüklerin dendi. Sene boyunca oruç tutardı. Çok oruç tuttuğundan ötürü gözleri gitmişti. Hac veya umre görevini yapmak üzere seksen kez Beyt'e gelmişti. Hacca veya umreye gitmeye niyetlendiğinde Kûfe'den hareket ettiği anda tehlil getirmeye başlardı. Bu senede vefat etti. Ekinler yeşerip sararmcaya kadar oruca devam ederdi. Can çekiştiği sırada ağlamaya başladı. Kendisine: «Neden ağlıyorsun?» diye sorulduğunda şu cevabı verdi: «Niye ağlamayayım ki? Ben buna herkesten daha çok müstahakım. Allah'a yemin ederim ki, Allah katında bağışlandığıma dair bana haber gelse bile yaptıklarımdan utandığım için yine korkarım. Kişinin Allah'la kendisi arasında gizli kalan bazı küçük günahları vardır. Allah, bu günahları affedince kişi ondan sürekli utanır.»