Bu senenin muharrem ayında İbn Eş'as ile Haccac arasında Zaviye savaşı meydana geldi. Bu, Iraklıların Şamlılara karşı ilk zaferi oldu. Bundan bir gün sonra Süfyan b. Ebred adındaki Şamlı komutanlardan biri, İbn Eş'as'm sağ cenahına saldırdı. Orayı bozguna uğrattı ve İbn Eş'as'ın adamlarından birçok abid adamı öldürdü. Bunun üzerine Haccac diz üstü çömeldikten sonra Allah'a secde etti. Kılıcını temizledi. Mus'ab b. Zübeyr'in ölümüne acıdı ve: «Ne kadar da âlicenâb bir adammış, kendini tuttu, nihayet ölüme attı.» dedi. İbn Eş'as'm öldürülen adamları arasında Ebu Tüfeyl b. Amir b. Vasile el-Leysî de vardı. Adamları firar ettiklerinde İbn Eş'as, yanında kalan ve kendisine tabi olan Basralılarla birlikte geri döndü. Kûfe'ye girdi. Basralı-lar, Abdurrahman b. Ayyaş b. Rebia b. Haris b. Abdülmuttalib'e yöneldiler. Ona bey'at ettiler. Haccac, beş gece boyunda şiddetlice çarpıştı. Sonra dönüp İbn Eş'as'a ulaştı. Basralılardan bir grup da ona tabi oldu. Haccac, Basra'da Eyyüb b. Hakem b. Ebi Ukayl'i naib olarak bıraktı. İbn Eş'as Kûfe'ye girdi. Kûfeliler, Haccac ile Abdülmelik b. Mervan'ın görevden alınması hususunda ona bey'at ettiler. Öyle ki, İbn Eş'as'a tabi olan insanların sayısı bir çığ gibi çoğaldı.
Vakidî dedi ki: Haccac'ın ve İbn Eş'as'm orduları Zaviye'de karşı karşıya geldiklerinde Haccac'ın askerleri, peşpeşe hamleler yaptılar. Bu sırada İbn Eş'as'm ordusunda, başlarında Cebele b. Zahr'm da bulunduğu bir âlimler grubu: «Ey İnsanlar, sizlerden herhangi birinizin cepheden firar etmesi kadar çirkin bir durum yoktur. Dininiz ve dünyanız uğrunda savaşın.» diye seslendiler. Said b. Cübeyr de buna benzer sözler söyledi.
Şa'bî de şöyle dedi: «Zalimlikleri, zayıfları horlamaları ve namazı öldürmeleri nedeniyle onlarla savaşın!» Sonra âlimler grubu, Haccac'ın ordusuna şiddetli bir hamle yaptılar. Haccac'ın askerleri korktular ve geri döndüler. Âlimler grubunun başında Cebele b. Zahr vardı. Fakat o düşüp öldü. Bu durum onları sarstı. Bunun üzerine Haccac'ın askerleri, âlimler grubuna şöyle seslendiler: «Ey Allah'ın düşmanları! Sizin azgınınızı öldürdük!»
Daha sonra Haccac ordusunun süvari komutam Süfyan b. Ebred, Ibn Eş'as ordusunun Ebred b. Mürre et-Temimî komutasındaki sol cenahına hamle yaptı. Haccac'm askerleri bu hamleyi başaramadılar. Uzun süre savaşamadan bozguna uğradılar. İnsanlar, onların bu durumlarını kınadılar. îbn Eş'as ordusunun sol cenah komutanı Ebred, cepheden firar etmeyen kahraman bir askerdi. Onun korktuğunu sanmışlardı. O da karşı tarafın saflarını bozguna uğrattı. İnsanlar birbirlerine girdiler. İbn Eş'as, adamlarını savaşa teşvik ediyordu.
Onların kendisini desteklediğini görünce kendisine tabi olan kimseleri yanına alarak Kûfe'ye gitti. Kûfeliler, ona bey'at ettiler. Sonra hicri seksenikinci senenin şaban ayında Deyrü'l-Cemacim savaşı oldu.