Bu senede Mühelleb b. Ebi Süfra vefat etti. Bu Mühelleb b. Ebi Süfra, zalim Ebu Said el-Ezdî'dir. Basralıların önde gelen eşrafından, dahilerinden, cömert ve âlicenâb adamlarındandı. Mekke fethi senesinde doğdu. Amman ile Bahreyn arasında bir yerde kavmi ile yaşardı, kavmi İslâm'dan irtidat etti. İkrime b. Ebi Cehil onlarla savaştı ve onlara karşı muzaffer oldu. Aralarında bulûğa ermemiş bir delikanlı olan İbn Mühelleb'in de bulunduğu bir grubu Hz. Ebu Bekir'e gönderdi. Mühelleb, daha sonra Basra'ya yerleşti. Muaviye zamanında hicretin kırkdördüncü senesinde Hindistan'a gazaya gitti. Hicretin alt-mışsekizinci senesinde İbn Zübeyr tarafından Cezire valiliğine atandı. Daha sonra Haccac devletinin ilk zamanlarında Haricilerle savaştı. Bir savaşta onlardan 4.800 adam öldürdü. Böylece Haccac'ın yanında itibar ve makamı yükseldi. Faziletli, cesaretli, cömert bir adam olup övülmeyi severdi. Güzel sözleri vardı. Bunlardan biri şudur:
«Cömertlik, ne güzel bir huydur. Şerefli kimsenin ayıplarını örter. Alçak kimsenin hafifliğine eklenir. İçinde zühd olunan şeyi sevdirir.»
Bir başka sözü de şudur: «Kişideki iki huy çok hoşuma gider. Şöyle ki: Aklının dilinden daha fazla olmasını görmek çok hoşuma gider. Ama dilinin aklından daha fazla olmasını görmek istemem.»
Mühelleb, bu sene yetmişaltı yaşında Merviruz'da gaza yaparken vefat etti. Allah ona rahmet etsin. On çocuğu vardı: Yezid, Ziyad, Mu-faddal, Müdrik, Habib, Muğire, Kabise, Muhammed, Hind ve Fatma.
Mühelleb, bu senenin zilhicce ayında vefat etti. Yürekli ve bahadır kimselerdendi. Övgüye layık çok hareketleri vardı. Türkler, Azari-ka ve diğer Harici grublanyla meşhur gazaları olmuştu. Kendisinden sonra Horasan valiliğine Yezid b. Mühelleb'i teklif etmiş, Haccac ve Abdühnelik b. Mervan da onun bu teklifini kabul etmişlerdi.