Nimetin getirdiği kolaylık ile Allah’a yönelmeyen, imtihanın zincirleriyle O’na doğru çekilir.
Nazmen Tercümesi
L ütu f ve ihsan ile Allah’a kim etmez ikbâl
Kayd-ı mihnetle olur emr-i Hudâ’ya münkâd
insan olup nümûzec küllü zât ve sıfâta
Pes mazhar-ı tâm oldu bu cümle hazerâta
İzah
Dâm: Tuzak.
İman ehli iki sebeple Allah’a yönelir. Biri, nimetin sevecenliği ve fazl-ı İlâhinin devamlılığıdır. Diğeri, mallara ve bedenlere zincirleme gelen imtihan ve ibtilâlardır. Evvelki kısım, nefisleri seçkin olan kimselere özgüdür. İkinci kısım da; sıradan nefis sahiplerine mahsustur. Bir mümin kul ki kerîm nefis sahibidir. O nun Hakk’a yönelmesine sebep olan Allah’ın lütuf ve keremidir. Çünkü yüksekliklere erişmek, şerefi yüksek zâtlara mahsustur. Kendisine sıradan nefis tayin edilmiş olan mümin kulun Allah’a dönmesine ve halinin düzelmesine vesile olacak şey ise, göreceği musibetler ve malının eksilmesidir. Çünkü bin nasihatten bir musibetin hayırlı olması, böyle kimselerin hâl tercümesidir. Allah Teâla’nın muradı ise, kulunun isteyerek ya da istemeyerek kendisine yönelmesidir.