Âvev, iki şekilde tefsir edilir:
1. Âvev, katmak / ilave etmek manasında kullanılır; şu âyetlerde olduğu gibi:
O kimseler ki, kattılar [âvev] (yani, Nebi'yi (ve muhacirleri) kendilerine kattılar} ve yardım {o'na yardun} ettiler... (Enfâl/72)
öyleyken sizi kattı [âvâkum] {yani, Medine'ye kattı}. (EnfâV26)
2. Aveu, varıp sığınmak manasında kullanılır; şu âyetlerde olduğu gibi:
Hani o kayaya varıp sığındığımız [aveynâ] vakit... (Kehf/63)
O halde mağaraya varıp sığının [fa'vû]! (Kehf/16)