Harec, üç şekilde tefsir edilir:
1. Harec, şekki'şüphe manasında kullanılmıştır; şu âyetlerde olduğu gibi:
Yok, yok! Rabbine kasem olsun ki, aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem yapıp sonra verdiğin hükümden dolayı içlerinde bir harec {yani, şekk / şüphe} duymaksızın tam bir teslimiyetle teslim olmadıkça îmân etmiş olmazlar. (Nisâ/65)
Sakın ondan dolayı göğsünde bir harec {yani, Kur'ân'ın Allah'tan geldiği hususunda bir şekkjşüphej olmasın. (A'râf/2)
Kimi de dalâlete düşürmeyi irade ederse, onun göğsünü dıyq-harec yapar (yani, (onun göğsüne) şekklşüphe (koyar)}. (En'âm/125)
2. Harec, dıyq [darlık / sıkıntı / zorluk] manasında kullanılır; şu âyetlerde olduğu gibi:
Allah'ın muradı sizi harece {yani, dininizle ilgili her-hangi bir hususta sıkıntıya} sokmak değil. (Mâide/6)
Dînde size bir harec {yani, bir darlık} vermedi. (Hacc/78)
3. Harec, ismi günah manasında kullanılmıştır; şu âyetlerde olduğu gibi:
Zayıflara, hastalara ve infak edecek bir şey bulamayanlara bir harec {yani, bunların gazveye katılmamalarında bir günah} yoktur. (Tevbe/61)
Bunun bir benzeri de Feth sûresindedir.
A'mâya harec yok, topala harec yok, hastaya harec yok {yani, onlarla beraber yemek yemekte bir günah yok}. (Nûr/61)